Cornelis Vreeswijk — Märk hur vår skugga songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Märk hur vår skugga" van Cornelis Vreeswijk.
Songteksten
Märk hur vår skugga, märk, Movitz mon frere,
inom ett mörker sig slutar,
hur guld och purpur i skoveln, där,
byts till guld och klutar.
Vinkar Charon från sin brusande älv,
och tre gånger sen dödgrävaren själv,
mer du din druvan din ryster.
Därför, Movitz, kom hjälp mig och välv
gravvård över vår syster!
Lillklockan klämtar till storklockans dön,
lövad står kantorn i porten
och till de skrålande gossarnas bön
helgas denna orten.
Vägen opp till templets griftprydda stad
kantas mellan rosors gulnade blad,
multnande plankor och bårar;
till dess den långa och svartklädda rad
mjukt sig bugar i tårar.
Så gick till vila, från slagsmål och bal,
grälmakar Löfberg, din maka,
ej mer från gräset långhalsig och smal
hon än glor tillbaka.
Hon från Dantobommen skildes i dag
och med henne alla lustiga lag.
Vem skall nu flaskan befalla?
Torstig var hon och urtorstig är jag;
vi är torstiga alla.
(Ack längtansvärda, och bortskymda skjul
under de susande grenar,
där tid och döden en skönhet och ful
till ett stoft förenar!
Till dig aldrig avund sökt någon stig;
lyckan, eljest uti flykten så vig,
aldrig kring grifterna ilar.
Ovän där väpnad, vad synes väl dig,
bryter fromt sina pilar.)
Songtekstvertaling
Mark how our Shadow, mark, Movitz mon frere,
in een duisternis zelf eindigt,
hoe goud en paars in de schop, waar,
veranderd in goud en kluns.
Wapperend met Charon van zijn brullende rivier,
en drie keer sinds de grafdelver zelf.,
meer je druif je rillingen.
Daarom, Movitz, kom me helpen en gewelfd
grote zorg over onze zus!
De kleine bel luidt naar de grote klok,
ons staande in de deur
en op het gebed van de schreeuwende jongens.
geheiligd dit resort.
De weg naar de zwendel stad van de tempel
tussen gele bladeren van rozen,
rottende planken en brancards;
tot dan de lange en zwart geklede rij
zachtjes zelf buigen in tranen.
Dus ging rusten, van gevechten en het bal,
ruzies Löfberg, uw vrouw,
niet meer van het gras lang necked en smal
ze kijkt nog steeds achterom.
Ze van de Danto boom is vandaag gescheiden.
en met haar alle hilarische teams.
Wie zal nu de fles bestellen?
Dat was ze en ik ben urtorstig.;
we zijn allemaal droog.
(Oh lang lijden, en werpt weg
tijdens de zwevende takken,
waar tijd en dood een schoonheid en lelijk
op een stof eenheid!
Voor jou zocht afgunst nooit een pad;
geluk, of ontsnappen zo behendig,
nooit bij grifter strikken.
Vijand gewapend, wat lijkt u goed,
hij breekt z ' n pijlen.)