Cora Vaucaire — Heureusement, On Ne S'aimait Pas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Heureusement, On Ne S'aimait Pas" van Cora Vaucaire.
Songteksten
Demain à cette heure-ci, tu seras en Irlande
Comme il est loin d’ici ton pays de légendes
Tu avais fait sourire cette vieille maison
Qui semblait s’endormir de gelées en moissons
Elle dormait sous le lierre quand tu es arrivé
Tu me semblais prier, tu l’as ensoleillée
Heureusement, on ne s’aimait pas
C’est l’angélus qui sonne, la nuit va tomber
Ça sent déjà l’automne en plein cœur de juillet
Tes bagages sont prêts, il va falloir descendre
Le chien a l’air inquiet, il ne doit pas comprendre
Pourquoi, subitement après votre amitié
D’hiver et de printemps, tu t’en vas pour l'été
Heureusement, on ne s’aimait pas
Oh ! Il me venait souvent l’idée de ton départ
Et puis tout doucement, de regard en regard,
Je me laissais aller à vivre près de toi
A vivre sans chercher plus que ces quelques mois
Voilà que c’est la fin, il faut que tu t’en ailles
Je descends avec toi pour fermer le portail
Heureusement, on ne s’aimait pas
Comme l’année dernière, il pleuvra tout l'été
Les eaux de la rivière ont inondé le pré
Le vent et la tempête ont malmené les roses
Ne tourne pas la tête, tout ça n’est pas grand-chose
On a été très bien, on se dit au revoir
Peut-être, dans le train, auras-tu froid ce soir
Heureusement, on ne s’aimait pas
Songtekstvertaling
Morgen om deze tijd ben je in Ierland.
Hoe ver van hier is uw land van legendes
Je liet dat oude huis lachen.
Die in slaap leek te vallen van Rossen in oogsten
Ze sliep onder de Klimop toen je aankwam.
Je leek tot mij te bidden, je zonnig haar
Gelukkig mochten we elkaar niet.
Het is de Angelus die gaat, de nacht zal vallen
Het ruikt al naar herfst in het hart van juli
Uw bagage is klaar, we moeten uitstappen.
De hond ziet er bezorgd uit, hij moet het niet begrijpen.
Waarom, plotseling na je vriendschap
Winter en lente, je vertrekt voor de zomer
Gelukkig mochten we elkaar niet.
Oh ! Ik had vaak het idee van je vertrek.
En dan allemaal langzaam, van kijken naar kijken,
Ik liet mezelf gaan om bij jou te wonen
Om te leven zonder meer dan deze paar maanden te zoeken
Dit is het einde, je moet gaan.
Ik ga met je mee om de poort te sluiten.
Gelukkig mochten we elkaar niet.
Net als vorig jaar regende het de hele zomer.
Het water van de rivier overstroomde de weide
De wind en de Storm versloegen de rozen
Draai je hoofd niet om, het is niet veel.
We hadden een geweldige tijd, we namen afscheid.
Misschien in de trein heb je het koud vanavond.
Gelukkig mochten we elkaar niet.