Colin Meloy — A Cautionary Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Cautionary Song" van Colin Meloy.
Songteksten
there’s a place your mother goes when everybody else is soundly sleeping
through the lights of beacon street
and if you listen you can hear her weeping, she’s weeping,
cause the gentlemen are calling and the snow is softly falling on her
petticoats.
and she’s standing in the harbour and she’s waiting for the sailors in the
jolly boat. see how they approach
with dirty hands and trousers torn they grapple 'til she’s safe within their
keeping
a gag is placed between her lips to keep her sorry tongue from any speaking,
or screaming
and they row her out to packets where the sailor’s sorry racket calls for
maidenhead
and she’s scarce above the gunholes when her clothes fall to a bundle and she’s
laid in bed on the upper deck
and so she goes from ship to ship, her ankles clasped, her arms so rudely
pinioned
'til at last she’s satisfied the lot of the marina’s teeming minions,
in their opinions
and they tell her not to say a thing to cousin, kindred, kith or kin or she’ll
end up dead
and they throw her thirty dollars and return her to the harbor where she goes
to bed, and this is how you’re fed
so be kind to your mother, though she may seem an awful bother,
and the next time she tries to feed you colored grease, remember what she does
when you’re asleep
Songtekstvertaling
er is een plek waar je moeder heen gaat als iedereen slaapt.
door de lichten van beacon street
en als je luistert kun je haar horen huilen, ze huilt,
want de heren roepen en de sneeuw valt zachtjes op haar.
petticoats.
en ze staat in de haven en ze wacht op de matrozen in de haven.
jolly boot. zie hoe ze benaderen
met vuile handen en broek verscheurd worden ze tot ze veilig is.
houden
er wordt een prop tussen haar lippen geplaatst om haar zielige tong van elke spreker af te houden.,
of schreeuwen
en ze roeien haar uit naar pakjes waar de ZEEMAN ' s jammerlijke racket roept
maidenhead
en ze is schaars boven de schuttersputjes als haar kleren in een bundel vallen en ze is
in bed gelegd op het bovendek
en dus gaat ze van schip tot schip, haar enkels geklemd, haar armen zo ruw
gedeprimeerd
tot ze eindelijk tevreden is met de vele knechtjes van de jachthaven.,
in hun adviezen
en ze zeggen haar niets te zeggen tegen nicht, verwante, familie of familie, of ze zal
dood eindigen
en ze gooien haar 30 dollar en brengen haar terug naar de haven waar ze heen gaat.
naar bed, en zo krijg je te eten.
dus wees lief voor je moeder, al lijkt ze een vreselijke Last,
en de volgende keer dat ze je gekleurd vet probeert te voeren, onthoud dan wat ze doet.
als je slaapt