Cobalt & the Hired Guns — Ghost of the Road songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ghost of the Road" van Cobalt & the Hired Guns.
Songteksten
She’s in love with a ghost, swallowed by the road
Like a ship lost at sea, he never comes home
The ghost packs his clothes, leaves shoes on the floor
Lightly kisses her cheek, and deadbolts the door
Vacation resorts all over the world
But he wears all black, never steps out the door
The pool’s always closed when he heads to bed
With an early call where they’ll work him to death.
She, she, she don’t put him out
She, she is left playing both parts
They count themselves blessed, it’s more than luck they know
True love is the shepherd of the ghost, the ghost of the road
A place left at meals, one side of the bed
In love with a memory, like paying respects
He haunts hotel bars but goes back alone
And he talks to his son, «Dad when you comin' home?»
She, she, she don’t put him out
She, she is left playing both parts
They count themselves blessed, it’s more than luck they know
True love is the shepherd of the ghost, the ghost of the road
He watches his friends dropping like flies
Sucked up by the road losing daughters and wives
He kisses the sand and cradles his son
To an empty sky prays his travels are done
Songtekstvertaling
Ze is verliefd op een geest, opgeslokt door de weg
Als een schip verloren op zee, komt hij nooit meer thuis
De geest pakt zijn kleren, laat schoenen op de grond liggen.
Licht kust haar wang, en sluit de deur.
Vakantieoorden over de hele wereld
Maar hij draagt helemaal zwart, stapt nooit de deur uit.
Het zwembad is altijd gesloten als hij naar bed gaat.
Met een vroege oproep waar ze hem dood werken.
Zij, zij, zij zet hem niet buiten westen.
Ze speelt beide rollen.
Ze noemen zichzelf gezegend, het is meer dan geluk dat ze kennen.
Ware liefde is de herder van de geest, de geest van de weg
Een plek achtergelaten bij de maaltijden, een kant van het bed
In love with a memory, like paying respect
Hij spookt in hotelbars, maar gaat alleen terug.
En hij praat met zijn zoon, "pap, Wanneer kom je thuis?»
Zij, zij, zij zet hem niet buiten westen.
Ze speelt beide rollen.
Ze noemen zichzelf gezegend, het is meer dan geluk dat ze kennen.
Ware liefde is de herder van de geest, de geest van de weg
Hij ziet zijn vrienden vallen als vliegen.
Opgezogen door de weg verlies van dochters en vrouwen
Hij kust het zand en wiegt zijn zoon.
Naar een lege hemel bidt zijn reizen zijn gedaan