Cnoc An Tursa — Culloden Moor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Culloden Moor" van Cnoc An Tursa.
Songteksten
Full of grief, the low winds sweep
O’er the sorrow-haunted ground;
Dark the woods where night rains weep,
Dark the hills that watch around.
Tell me, can the joys of spring
Ever make this sadness flee,
Make the woods with music ring,
And the streamlet laugh for glee?
When the summer moor is lit
With the pale fire of the broom,
And through green the shadows flit,
Still shall mirth give place to gloom?
Sad shall it be, though sun be shed
Golden bright on field and flood;
E’en the heather’s crimson red
Holds the memory of blood.
Here that broken, weary band
Met the ruthless foe’s array,
Where those moss-grown boulders stand,
On that dark and fatal day.
Like a phantom hope had fled,
Love to death was all in vain,
Vain, though heroes' blood was shed,
And though hearts were broke in twain.
Many a voice has cursed the name
Time has into darkness thrust,
Cruelty his only fame
In forgetfulness and dust.
Noble dead that sleep below,
We your valour ne’er forget;
Soft the heroes' rest who know
Hearts like theirs are beating yet.
Songtekstvertaling
Vol van verdriet, de lage winden vegen
O ' her the sorrow-haunted ground;
Donker de bossen waar de nacht regent huilen,
De heuvels donker maken die om je heen kijken.
Vertel me, kunnen de geneugten van de lente
Laat dit verdriet vluchten,
Maak het bos met muziekring,
En de streamlet lacht voor glee?
Wanneer de zomermoor is aangestoken
Met het bleke vuur van de bezem,
En door groen de schaduwen flitsen,
Zal vrolijkheid nog plaats geven om somber te zijn?
Triest zal het zijn, al wordt de zon vergoten
Golden bright on field and flood;
E ' en The Heathers crimson red
Houdt de herinnering aan bloed vast.
Hier is die gebroken, vermoeide band.
Ontmoette de meedogenloze vijand ' s array,
Waar die mosgroeide rotsblokken staan,
Op die donkere en fatale dag.
Alsof er een spook was gevlucht.,
Liefde tot de dood was allemaal tevergeefs.,
Ijdel, hoewel het bloed van helden vergoten werd,
En hoewel de harten in tweeën gebroken waren.
Velen hebben de naam vervloekt.
De tijd gaat in duisternis.,
Wreedheid is zijn enige roem.
In vergetelheid en stof.
Nobele doden die beneden slapen,
Wij zijn uw heldhaftigheid vergeet het niet;
Wees zacht voor de helden die weten
Harten zoals die van hen kloppen nog.