Cmx — Kaikkivaltiaan peili songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kaikkivaltiaan peili" van Cmx.
Songteksten
Astuu valloittaja yksin eteen valtaistuimen
Ja taivaalliset sotajoukot käskyä vain odottaa
Voimakenttäsiipensä hän taittaa, päänsä kallistaa
Ja katsoo silmiin kuningasta kohta sortuvaa
«Maailmoiden tuhoaja, elävien jumala
Taivaankannen kannattaja, vuori kultainen
Ne nimiä on vain ja nimet otetaan nyt pois
Jos kasvoillesi lankeat, se mitä pelastaa»
Tajunta on tyhjä kuten taulu illan hämärässä
Jotain silti tihkuu läpi, tuoksu muistojen:
Ensimmänen muisto kovin vaisu, kovin hämärä
On sydämessä piilotettu salaisuuden ovi
Toinen muisto häilyvä kuin kuva harmaa rakeinen
On kasvoista ja niiden takaa aukeavaa maisemaa
Kolmas muisto, luvuista ja numeroista, kaavoista
Neljäs muisto pimeä ja vaarallinen tie
Ja ääni tuntuu selittävän hiljainen ja vakava
Kuin jokin tuttu, turvallinen kauan sitten kadonnut
Se kertoo ruumiin kartaksi ja kivun kertoo kompassiksi
Valopisteet tajunnassa tehtäviksi selittää:
Minä muistan suuren kirjan alla pyhän sinetin, sen jonka
Esi-äidit maasta kantoi uuden taivaan alle
Minä muistan liitot, sodat, matkat
Uudet sopimukset, minä muistan
Itseni vain niin kuin muistaa painajaisen
Sortuu valtakunta tomuun viimein joka ikinen
Ja hallitsijain nimet vaipuu unohdukseen tuonelaan
Kaatuu järjestelmät, kuolee sanat suuret huulille
Ja rauniolla yksinäinen tuulenhenkäys vaeltaa
Ja niin kuin silti elänkin on kaikki aikaan siroteltu
Puhallettu tuuliin aurinkojen kerran sammuvain
Valtapiiri mielen oppii avaruuden sanomaa
Hiljaisuutta sanattomain tähtiholvien
Rakkausko, viha, kerran virtas läpi olentoni
Elämä sen kudos, olin siinä lankana
Turhaako siis tuokiot ja kaikki tämä sisälläni
Uhma kuolevaisen kohti pimeyden kasvoja
Songtekstvertaling
Betreedt de Veroveraar alleen voor de troon
En de hemelse legers wachten gewoon op het gebod
Hij plooit z 'n vleugels en schudt z' n hoofd.
En kijkt in de ogen van de koning die binnenkort valt
"Vernietiger van werelden, God van de levenden
Adorer of the sky, mountain Golden
Die namen zijn alles wat er is en de namen zijn nu weggenomen
Als je op je gezicht valt, wat je bewaart»
Het bewustzijn is leeg als een schilderij in de schemering.
Er druipt nog steeds iets door, de geur van herinneringen.:
Eerste herinnering zeer gedempt, zeer vaag
Er is een geheime deur verborgen in het hart
Nog een geheugen wispelturig als een foto van grijze korrelig
Er is een landschap van gezichten en achter hen
Derde geheugen, cijfers en cijfers, patronen
De vierde herinnering aan de donkere en gevaarlijke weg
En het geluid lijkt de stilte en ernst te verklaren
Als iets bekends, veilig allang weg
Het vertelt het lichaam om een kaart te zijn en de pijn om een kompas te zijn
Lichtpunten in het bewustzijn voor taken om uit te leggen:
Ik herinner me onder het grote boek Het Heilige zegel, degene wiens
Voorouderlijke moeders van de aarde gedragen onder een nieuwe hemel
Ik herinner me vakbonden, oorlogen, reizen
Nieuwe contracten, ik herinner me
Net als het herinneren van een nachtmerrie.
Stort het Koninkrijk eindelijk in tot stof.
En de namen van heersers vallen in de vergetelheid in de onderwereld.
Crash systemen, stervende woorden op de grote lippen
En op de ruïne een eenzame adem van de wind zwerft
En toch, zoals ik leef, is alles in de tijd gesprenkeld.
In de wind van de zonnen geblazen eenmaal gedoofd
Krachtcirkel van de geest leert de boodschap van de ruimte
De stilte van de sprakeloos sterrenkelders
Liefde, haat, ooit vloeiende door mijn wezen
Leven in zijn Weefsel, ik was erin als een draad
Is dat zinloos en dit alles in mij?
Verzet van sterveling naar het gezicht van de duisternis