Claudio Lolli — Viaggio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Viaggio" van Claudio Lolli.
Songteksten
E da un’uscita di galleria
Col cuore in gola, ti trovi in faccia il sole
Che ti fruga i pensieri:
Ti legge dentro la nostalgia
Del buio fresco in cui fino a ieri
Gettavi via i tuoi giorni d’eternità
Ma la voglia di vivere
Forse ti salverà
All’uscita di una galleria
Vivere è perdersi e ritrovarsi
Corrersi dietro per poi lasciarsi andare
Una volta di più
Vivere è una tela di cose
Con cui riempire i lunghi intervalli
Tra un momento e l’altro di felicità
E la voglia di vivere
Forse ti porterà
Se il suo sole corto basterà
Ed in un viaggio può capitare
Di ritrovarsi a contare tutto
Quel che è stato di te
Quello che hai dato, quel che hai avuto
Quel che hai trovato, quel che hai perduto
Quello che hai chiuso
E quello di te che hai aperto
Ma la voglia di vivere
Nel suo tratto scoperto
In un viaggio ti capiterà
Cose che passano, non ti voltare
Non riuscirai a trattenere un giorno
Un silenzio di più
Cose che passano, vestiti stretti
Amori che hanno disfatto i letti
Che hanno raccolto i semi e la sterilità
Di una voglia di vivere
Che è già nostalgia
E si entra in un’altra galleria
Songtekstvertaling
En vanuit een tunnel
Met je hart in je keel, vind je de zon in je gezicht
Dat graaft je gedachten:
Hij leest je in nostalgie.
Van de koele duisternis waarin tot gisteren
Gooi je dagen van de eeuwigheid weg.
Maar het verlangen om te leven
Misschien zal het je redden.
Bij de uitgang van een tunnel
Leven is verdwalen en jezelf vinden.
Achterlopen en dan loslaten
Nogmaals
Leven is een doek van dingen
Om de lange intervallen te vullen
Tussen een moment van geluk
En het verlangen om te leven
Misschien neemt het je wel mee.
Als de zon maar kort genoeg is.
En op een reis kan het gebeuren
Om te zien dat je alles telt
Wat is er van jou geworden?
Wat je gaf, wat je kreeg
Wat je gevonden hebt, wat je verloren hebt
Wat heb je gesloten?
En degene die je opende
Maar het verlangen om te leven
In zijn onbedekt stuk
Op een reis zul je gebeuren
Dingen die voorbij gaan, draai je niet om
Op een dag kun je je niet inhouden.
Nog één stilte.
Dingen doorgeven, strakke kleren
Loves that have undeone the beds
Wie verzamelde de zaden en steriliteit
Van een verlangen om te leven
Dat is al nostalgie.
En je gaat een andere galerie binnen