Claudio Lolli — Io Ti Racconto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Io Ti Racconto" van Claudio Lolli.
Songteksten
Io ti racconto lo squallore di una vita vissuta a ore, di gente che non sa più
far l’amore.
Ti dico la malinconia di vivere in periferia, del tempo grigio che ci porta via.
Io ti racconto la mia vita il mio passato il mio presente, anche se a te, lo so,
non importa niente.
Io ti racconto settimane, fatte di angosce sovrumane, vita e tormenti di persone strane.
E di domeniche feroci passate ad ascoltar le voci, di amici reclutati in pizzeria.
Io ti racconto tanta gente che vive e non capisce niente alla ricerca di un po'
d’allegria.
Io ti racconto il carnevale, la festa che finisce male, le falsità di una città
industriale.
Io ti racconto il sogno strano di inseguire con la mano un orizzonte sempre più
lontano.
Io ti racconto la nevrosi di vivere con gli occhi chiusi, alla ricerca di una
compagnia.
Ti dico la disperazione di chi non trova l’occasione per consumare un giorno da leone.
Di chi trascina la sua vita, in una mediocrità infinita con quattro soldi
stretti tra le dita.
Io ti racconto la pazzia che si compra in chiesa o in drogheria,
un po' di vino un po' di religione.
Ma tu che ascolti una canzone, lo sai che cos’e' una prigione? Lo sai a che
cosa serve una stazione?
Lo sai che cosa è una guerra? E quante ce ne sono in terra? A cosa può servire
una chitarra?
Lo sai che siamo tutti morti e non ce ne siamo neanche accorti, e continuiamo a dire e così sia.
Lo sai che siamo tutti morti e non ce ne siamo accorti, e continuiamo a dire
così sia.
Songtekstvertaling
Ik vertel je de ellende van een leven dat leeft door uren, van mensen die niet meer weten
vrijen.
Ik vertel je de melancholie van het leven in de buitenwijken, het grijze weer dat ons weghaalt.
Ik vertel je mijn leven mijn verleden mijn heden, hoewel voor jou, Ik weet,
het maakt niet uit.
Ik vertel je over weken, gemaakt van bovenmenselijke angst, leven en kwellingen van vreemde mensen.
En woeste zondagen luisterden naar stemmen, vrienden gerekruteerd in de pizzeria.
Ik vertel je zoveel mensen die leven en niets begrijpen op zoek naar een beetje'
vrolijken.
Ik vertel je het carnaval, de partij die slecht eindigt, de leugens van een stad
industriële.
Ik vertel je de vreemde droom van het achtervolgen van een horizon met mijn hand meer en meer
verderop.
Ik vertel je de neurose van leven met je ogen dicht, op zoek naar een
bedrijf.
Ik vertel je de wanhoop van degenen die niet de kans vinden om een leeuwendag te verteren.
Die zijn leven opvoert, in een oneindige middelmatigheid met weinig geld.
strak tussen je vingers.
Ik vertel je de waanzin die je koopt in de kerk of in de supermarkt.,
een beetje wijn, een beetje religie.
Maar jij die naar een lied luistert, weet je wat een gevangenis is? Weet je wat?
wat heeft een station nodig?
Weet je wat een oorlog is? En hoeveel zijn er op aarde? Waarvoor kan het worden gebruikt
een gitaar?
Je weet dat we allemaal dood zijn, en we hebben het niet eens gemerkt, en we blijven het zeggen, en zo zij het.
Je weet dat we allemaal dood zijn en we hebben het niet gemerkt, en we blijven zeggen
het zij zo.