Claudio Lolli — Ho Visto Anche Degli Zingari Felici (Intro) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ho Visto Anche Degli Zingari Felici (Intro)" van Claudio Lolli.
Songteksten
E' vero che dalle finestre
non riusciamo a vedere la luce
perché la notte vince sempre sul giorno
e la notte sangue non ne produce,
è vero che la nostra aria
diventa sempre più ragazzina
e si fa correre dietro
lungo le strade senza uscita,
è vero che non riusciamo a parlare
e che parliamo sempre troppo.
E' vero che sputiamo per terra
quando vediamo passare un gobbo,
un tredici o un ubriaco
o quando non vogliamo incrinare
il meraviglioso equilibrio
di un’obesità senza fine,
di una felicità senza peso.
E' vero che non vogliamo pagare
la colpa di non avere colpe
e che preferiamo morire
piuttosto che abbassare la faccia, è vero
cerchiamo l’amore sempre
nelle braccia sbagliate.
E' vero che non vogliamo cambiare
il nostro inverno in estate,
è vero che i poeti ci fanno paura
perché i poeti accarezzano troppo le gobbe,
amano l’odore delle armi
e odiano la fine della giornata.
Perché i poeti aprono sempre la loro finestra
anche se noi diciamo che è
una finestra sbagliata.
E Siamo noi a far ricca la terra
noi che sopportiamo
la malattia del sonno e la malaria
noi mandiamo al raccolto cotone, riso e grano,
e noi piantiamo il mais
su tutto l’altopiano.
Noi penetriamo foreste, coltiviamo savane,
le nostre braccia arrivano
ogni giorno più lontane.
Da noi vengono i tesori alla terra carpiti,
con che poi tutti gli altri
restano favoriti.
E siamo noi a far bella la luna
con la nostra vita
coperta di stracci e di sassi di vetro.
Quella vita che gli altri ci respingono indietro
come un insulto,
come un ragno nella stanza.
Riprendiamola in mano, riprendiamola intera,
riprendiamoci la vita,
la terra, la luna e l’abbondanza.
E' vero che non ci capiamo
che non parliamo mai
in due la stessa lingua,
e abbiamo paura del buio e anche della luce, è vero
che abbiamo tanto da fare
e che non facciamo mai niente.
E' vero che spesso la strada sembra un inferno
o una voce in cui non riusciamo a stare insieme,
dove non riconosciamo mai i nostri fratelli.
E' vero che beviamo il sangue dei nostri padri,
che odiamo tutte le nostre donne
e tutti i nostri amici.
Ma ho visto anche degli zingari felici
corrersi dietro, far l’amore
e rotolarsi per terra.
Ho visto anche degli zingari felici
in Piazza Maggiore
ubriacarsi di luna, di vendetta e di guerra.
Ho visto anche degli zingari felici
corrersi dietro, far l’amore
e rotolarsi per terra.
Ho visto anche degli zingari felici
in Piazza Maggiore
ubriacarsi di luna, di vendetta e di guerra.
Songtekstvertaling
Is het waar dat vanuit de ramen
we kunnen het licht niet zien.
want de nacht wint altijd over de dag
en de nacht bloed niet produceert,
is het waar dat onze lucht
ze wordt steeds jonger.
en hij wordt overreden.
langs de dood einden,
is het waar dat we niet kunnen praten?
en dat we te veel praten.
Is het waar dat we op de grond spugen?
als we een gebochelde pas zien,
een dertien of een dronkaard.
of als we niet willen breken
de prachtige balans
van een eindeloze zwaarlijvigheid,
van gewichtloos geluk.
Is het waar dat we niet willen betalen?
de schuld van het niet hebben van schuld
en we sterven nog liever.
in plaats van het gezicht te laten zakken, is het waar.
we zoeken altijd liefde
in de verkeerde armen.
Het is waar dat we niet willen veranderen
onze winter in de zomer,
is het waar dat dichters ons bang maken?
waarom stropen dichters te veel humps?,
ze houden van de geur van wapens.
en ze haten het einde van de dag.
Waarom openen dichters altijd hun raam?
hoewel we zeggen dat het
verkeerde raam.
En wij maken de aarde rijk.
wij die standhouden
slaapziekte en malaria
we sturen naar de oogst katoen, rijst en tarwe,
en we planten maïs.
over het hele plateau.
We dringen door bossen, groeien savannes,
onze armen komen eraan.
elke dag verder weg.
Van ons komen de schatten naar het land carpites,
met dat dan alle anderen
ze blijven favorieten.
En we maken de maan mooi
met ons leven
bedekt met vodden en glazen stenen.
Dat leven dat anderen ons afwijzen
als een belediging,
als een spin in de kamer.
Laten we het terug in de hand nemen, laten we het heel terugnemen.,
laten we ons leven terug krijgen.,
de aarde, de maan en de overvloed.
Is het waar dat we elkaar niet begrijpen?
dat we nooit praten
in twee dezelfde taal,
en we zijn bang voor het duister en ook voor het licht, is het waar
dat we zoveel te doen hebben
en we doen nooit iets.
Het is waar dat de weg vaak als een hel lijkt
of een stem waar we niet samen kunnen zijn,
waar we onze broeders nooit herkennen.
Is het waar dat we het bloed van onze vaders drinken?,
dat we al onze vrouwen haten
en al onze vrienden.
Maar ik heb ook gelukkige zigeuners gezien.
achterlopen, vrijen
en rol op de grond.
Ik zag ook gelukkige zigeuners.
in Piazza Maggiore
dronken worden op de maan, wraak en oorlog.
Ik zag ook gelukkige zigeuners.
achterlopen, vrijen
en rol op de grond.
Ik zag ook gelukkige zigeuners.
in Piazza Maggiore
dronken worden op de maan, wraak en oorlog.