Claudio Lolli — Analfabetizzazione songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Analfabetizzazione" van Claudio Lolli.
Songteksten
La mia madre l’ho chiamata sasso
Perché fosse duratura sì
Ma non viva
I miei amici li ho chiamati piedi
Perché ero felice solo
Quando si partiva
Ed il mio mare l’ho chiamato cielo
Perché le mie onde arrivavano
Troppo lontano
Ed il mio cielo l’ho chiamato cuore
Perché mi piaceva toccarci dentro il sole
Con la mano
Non ho mai avuto un alfabeto tranquillo, servile
Le pagine le giravo sempre con il fuoco
Nessun maestro è stato mai talmente bravo
Da respirarsi il mio ossigeno ed il mio gioco
Ed il lavoro l’ho chiamato piacere
Perché la semantica è violenza
Oppure è un’opinione
Ma non è colpa mia, non saltatemi addosso
Se la mia voglia di libertà oggi è anche bisogno
Di confusione
Ed il piacere l’ho chiamato dovere
Perché la primavera mi scoppiava dentro
Come una carezza
Fondere, confondere, rifondere
Infine rifondare
L’alfabeto della vita
Sulle pietre di miele
Della bellezza
Ed il potere
Nella sua immensa intelligenza
Nella sua complessità
Non mi ha mai commosso
Con la sua solitudine
Non l’ho mai salutato come tale
Però ho raccolto la sfida
Con molta eleganza e molta sicurezza
Da quando ho chiamato prigione la sua felicità
Ed il potere da quel giorno m’insegue
Con le sue scarpe chiodate di paura
M’insegue sulle sue montagne
Quelle montagne che io chiamo pianure
Songtekstvertaling
Mijn moeder heb ik sasso gebeld.
Dat het blijvend is ja
Maar niet levend.
Mijn vrienden, Ik noemde ze voeten.
Omdat ik alleen maar gelukkig was.
Toen je wegging
En mijn zee noemde ik de hemel
Omdat mijn golven kwamen
Te ver.
En mijn hemel riep ik mijn hart
Omdat ik de zon er graag in aanraakte.
Met de hand
Ik heb nooit een rustig, onderdanig alfabet gehad.
Ik draaide altijd de pagina ' s om met vuur.
Geen enkele leraar is ooit zo goed geweest.
Om mijn zuurstof en mijn spel in te ademen
En de baan die ik plezier noemde
Waarom semantiek geweld is
Of is het een mening
Maar het is niet mijn schuld. spring niet op me.
Als mijn verlangen naar vrijheid vandaag ook nodig is
Verwardheid
En plezier noemde ik plicht
Want de lente barstte in me.
Als een streling
Samenvoegen, samenvoegen, samenvoegen
Eindelijk opnieuw
Het alfabet van het leven
Op honingstenen
Van schoonheid
En macht
In zijn immense intelligentie
In zijn complexiteit
Hij heeft me nooit aangeraakt.
Met zijn eenzaamheid
Ik heb hem nooit zo begroet.
Maar ik nam de uitdaging aan
Met veel elegantie en veel veiligheid
Sinds ik de gevangenis zijn geluk noemde
En de kracht van die dag volgt mij
Met haar schoenen vol angst.
Hij achtervolgt me in zijn bergen.
De bergen die ik vlakten noem