Claudio Baglioni — Uomini Persi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Uomini Persi" van Claudio Baglioni.
Songteksten
anche chi dorme in un angolo pulcioso
coperto dai giornali le mani a cuscino
ha avuto un letto bianco da scalare e un filo
di luce accesa dalla stanza accanto
due piedi svelti e ballerini a dare calci al mare
nell’ultima estate da bambino
piccole giostre con tanta luce e poca gente
e un giro soltanto
anche questi altri strangolati da cravatte
che dentro la ventiquattrore portano la guerra
sono tornati con la cartella in braccio al vento
che spazza via le foglie del primo giorno di scuola
raggi di sole che allungavano i colori sugli ultimi
giochi
tra i montarozzi di terra
e al davanzale di una casa senza balconi
due dita a pistola
anche quei pazzi che hanno sparato alle persone
bucandole come biglietti da annullare
hanno pensato che i morti li coprissero
perch© non prendessero freddo e il sonno fosse
lieve
hanno guardato l’aeroplano e poi l’imboccano
e son rimasti cos¬ inghiottire e n© sputare
su una stradina e quattro case in una palla di vetro
che a girarla viene gi№ la neve
anche questi cristi
caduti gi№ senza nome e senza croci
son stati marinai dietro gli occhiali storti e tristi
sulle barchette coi gusci delle noci
e dove sono i giorni di domani
le caramelle ciucciate nelle mani
di tutti gli uomini persi
dal mondo
di tutti i cuori dispersi
nel mondo
quelli che comprano la vita degli altri
vendendogli bustine e la peggiore delle vite
hanno scambiato figurine e segreti
con uno pi№ grande ma prima doveva giurare
teste crollate nel sedile di dietro
sulle vie lunghe e clack sonanti del ritorno dalle
gite
e un po' di febbre nei capelli ed una maglia
che non vuole passare
e i disperati che seminano bombe tra poveri corpi
come fossero vuoti a perdere come se fossero
pupazzi
seduti sui calcagni han rovesciato sassi
e un mondo di formiche che scappava
le voci aspre delle madri che li chiamavano
sotto un quadrato di stelle dentro i cortili dei
palazzi
e la famiglia a comprare il cappotto nuovo
e tutti intorno a dire come gli stava
anche questi occhi
fame di nascere per morir di fame
si son passati un dito di saliva sui ginocchi
e tutti dietro a un pallone in uno sciame
leggeri come stracci e dove fanno a botte
dove un pap che caccia via la notte
di tutti gli uomini persi
nel mondo
di tutti i cuori dispersi
nel mondo
Songtekstvertaling
zelfs degenen die in een vlooienhoek slapen
bedekt met kranten van hand tot kussen
hij had een wit bed om op te klimmen en een draad
licht aan vanuit de kamer hiernaast.
twee snelle voeten en dansers die de zee schoppen
afgelopen zomer als kind
kleine ritjes met veel licht en weinig mensen
en maar één rit.
ook deze Anderen gewurgd door banden
dat in de vierentwintig berenoorlog
ze kwamen terug met de map in hun armen in de wind
het wegvagen van de bladeren van de eerste schooldag
zonnestralen die de kleuren van de laatste
speeltuin
onder de bevestigingen van de aarde
en aan de vensterbank van een huis zonder balkons
twee vingers pistoolgreep
zelfs die gekke mensen die mensen neerschoten.
gaten als tickets om te annuleren
ze dachten dat de doden ze zouden bedekken.
omdat ze geen kou vatten en slapen was
licht
ze keken naar het vliegtuig en namen het mee.
en zij werden achtergelaten om te slikken en te spuwen.
op een kleine straat en vier huizen in een glazen bol
dat om te draaien komt al№ snow
zelfs deze Christs.
gevallen zonder naam en zonder kruizen
waren matrozen achter scheve en droevige glazen
op boten met notenschelpen
en waar zijn de dagen van morgen?
zoete snoep in je handen
van alle verloren mannen
uit de wereld
van alle verstrooide harten
in de wereld
zij die het leven van anderen kopen
hem sachets verkopen en het ergste van het leven.
ze wisselden beeldjes en geheimen uit.
met één meer№ groot, maar eerst moest ik zweren
ingeklapte hoofden op de achterbank
op de lange en clack wegen
reis
en een beetje koorts in het haar en een vest
wie wil er niet slagen?
en de wanhopigen die bommen zaaien onder arme lichamen.
alsof zij niets te verliezen hadden.
Snowman
zij zaten op hun hielen en wierpen stenen.
en een wereld van mieren die wegrennen
de harde stemmen van de moeders die ze noemden
onder een vierkant van sterren in de binnenplaatsen van
Palace
en de familie om de nieuwe jas te kopen
en iedereen in de buurt om te zeggen hoe hij was
deze ogen ook.
honger om geboren te worden om te sterven van honger
ze gaven een vinger speeksel op hun knieën.
en allemaal achter een ballon in een zwerm
licht als vodden en waar ze vechten
waar een pap de nacht wegjaagt
van alle verloren mannen
in de wereld
van alle verstrooide harten
in de wereld