Civilian — Topography songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Topography" van Civilian.
Songteksten
There was a wave in the middle the sea
That, like me, felt for no one-stopped for nothing
There was a bow that was buried underneath
The crushing depth, the blue vignette
That caught you sleeping
Bated breath on the open water
In perfect time with the rise and fall
Of the changing topography
Pressing on through the evening
The great swell would grow
It picked up speed
Thirty some feet of unrelenting forcing
A spiral walks up the wall of the lighthouse
Standing in the sand with the night owls
The watchman said to the sea
«You ain’t got no heart.
I really don’t know why I sit by your bedside.
I really don’t.»
The blue face avoided the beacon
Wrapped in the fog
Poseidon’s arm revealed a weakness
As day breaks, love had turned me to an early bird
There on the rocks, quickly as it comes
It can leave us A spiral walks up the wall of the lighthouse
Standing in the sand with the night owls
The watchman said to the sea
«You ain’t got no heart.»
The ocean looked at the man and said
«You got no power.
I really don’t know why you sit by my bedside.»
There in my deepest sleep
I awake on a foreign shore and I find you
You’re pulling me like the tide
And to my unconscious mind
It is here that I am most alive
I really don’t know why you run to my bedside
I really don’t
Songtekstvertaling
Er was een golf in het midden van de zee
Dat, net als ik, voelde voor niemand-stopte voor niets
Er lag een boog onder.
De verpletterende diepte, de blauwe vignet
Dat betrapte je terwijl je sliep.
Ingehouden adem op het open water
In perfecte tijd met de opkomst en val
Van de veranderende topografie
Doorgaan door de avond
De grote deining zou groeien.
Het ging sneller.
Dertig meter van onverbiddelijke dwang
Een spiraal loopt over de muur van de vuurtoren
Staande in het zand met de nachtuilen
De bewaker zei tegen de zee
"Je hebt geen hart.
Ik weet echt niet waarom ik bij je bed zit.
Echt niet.»
Het blauwe gezicht ontweek het baken.
Gewikkeld in de mist
Poseidon ' s arm onthulde een zwakte.
Als de dag aanbreekt, had de liefde me veranderd in een vroege vogel.
Daar op de rotsen, snel als het komt
Het kan ons een spiraal laten lopen over de muur van de vuurtoren
Staande in het zand met de nachtuilen
De bewaker zei tegen de zee
"Je hebt geen hart.»
De oceaan keek naar de man en zei:
"Je hebt geen macht.
Ik weet echt niet waarom je bij mijn bed zit.»
Daar in mijn diepste slaap
Ik ontwaak aan een buitenlandse kust en ik vind je
Je trekt me als het getij
En tot mijn onbewuste geest
Hier ben ik het meest levend.
Ik weet echt niet waarom je naar mijn bed rent.
Echt niet.