Chuck Ragan — Symmetry songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Symmetry" van Chuck Ragan.
Songteksten
How would we have known we would wash away?
As two solemn searching souls, together to the sea
Amongst the creatures underneath the deepening
Holding to the flame burning you and me We sacrifice the talk and praise the eyes in all wonder and amazement
And notice every star floating in the arms of symmetry so ageless
How would we have known we would wash away?
As two solemn searching souls, together to the sea
Among the mountains underneath the deepening
Rising to the sun but in the shadows all along
We sacrifice the talk and live for holding on to everything sacred
Surrounded by the miles of broken oars and trials covering the surface
We sacrifice the talk and cherish what we’re taught come what may surround us And drift with clutching arms in a world so ever dark, wondering what betook us How would we have known we would wash away?
As two solemn searching souls, together to the sea
Amongst the creatures underneath the deepening
Holding to the flame burning you and me We sacrifice the talk and praise the eyes in all wonder and amazement
And notice every star floating in the arms of symmetry so ageless
Songtekstvertaling
Hoe wisten we dat we weg zouden spoelen?
Als twee plechtig zoekende zielen, samen naar de zee
Tussen de wezens onder de verdieping
Vasthouden aan de vlam die jou en mij verbrandt offeren we het gesprek op en prijzen de ogen in alle verwondering en verbazing
En zie elke ster zweven in de armen van symmetrie zo leeftijdloos
Hoe wisten we dat we weg zouden spoelen?
Als twee plechtig zoekende zielen, samen naar de zee
In de bergen onder de verdieping
Opkomend naar de zon maar in de schaduw al die tijd
We offeren het gesprek op en leven voor het vasthouden aan alles wat heilig is.
Omringd door kilometers kapotte riemen en proeven die het oppervlak bedekken
We offeren het gesprek op en koesteren wat ons geleerd is wat ons kan omringen en drijven met klauwen in een wereld die zo donker is, zich afvragend wat ons zou overkomen hoe we zouden hebben geweten dat we zouden wegspoelen?
Als twee plechtig zoekende zielen, samen naar de zee
Tussen de wezens onder de verdieping
Vasthouden aan de vlam die jou en mij verbrandt offeren we het gesprek op en prijzen de ogen in alle verwondering en verbazing
En zie elke ster zweven in de armen van symmetrie zo leeftijdloos