Christine Cochran — Aloysius songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aloysius" van Christine Cochran.
Songteksten
Seems I find it hard to forget you
Seems you float in on the breeze
Seems they still find ways to rob you
Like the tone of their voice as they say, «Tickets please»
Ooh, Aloysius, king of the smorgasbord
Ooh, all my fences
Should I want less or desire more?
Seems I still find ways to follow
You and that crazy dance you lead
I wrote down all the reasons that I love you
But the pen dropped when I got to 83
Ooh, Aloysius, king of the final frontier
Ooh, all my wishes
What are the things I should hold dear?
I took those flowers that you gave me
And put 'em in a pretty vase
Don’t you know that your words
They always save me
They keep me in a state of grace
Ooh, Aloysius, king of the smorgasbord
Ooh, all my fences
Should I want less?
Ooh, Aloysius, king of the final frontier
Ooh, all my kisses
What are the things, show me the things
What are the things I should hold dear?
We should hold near?
Songtekstvertaling
Ik vind het moeilijk om je te vergeten.
Je lijkt binnen te zweven op de wind.
Ze vinden nog steeds manieren om je te beroven.
Zoals de toon van hun stem zoals ze zeggen, "kaartjes alstublieft»
Ooh, Aloysius, koning van de smorgasbord
Ooh, al mijn hekken
Wil ik minder of meer?
Lijkt erop dat ik nog steeds manieren vind om te volgen
Jij en die gekke dans die je leidt
Ik heb alle redenen opgeschreven waarom ik van je hou.
Maar de pen viel toen ik bij 83 kwam.
Ooh, Aloysius, koning van de laatste grens
Ooh, al mijn wensen
Wat zijn de dingen die me dierbaar zijn?
Ik heb die bloemen meegenomen die je me gaf.
En zet ze in een mooie vaas.
Weet je niet dat je woorden
Ze redden me altijd.
Ze houden me in een staat van genade
Ooh, Aloysius, koning van de smorgasbord
Ooh, al mijn hekken
Moet ik minder willen?
Ooh, Aloysius, koning van de laatste grens
Ooh, al mijn kussen
Wat zijn de dingen, laat me de dingen zien
Wat zijn de dingen die me dierbaar zijn?
Moeten we dichtbij blijven?