Christian Kane — Something's Gotta Give songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Something's Gotta Give" van Christian Kane.
Songteksten
Faded dreams and blue jeans
A Rangers cap with sweat rings
There’s a hole in the sole of my favourite boots
Well I’ve been at it a long time
Working on that bottom line
And every shirt I’ve worn,
The collar’s been blue.
One of these days I’m gonna jump right off that shelf
And hit the ground runnin'
At least that’s what I keep telling myself.
Chorus: I’ve been sittin' on the fence for way too long
Warming that bench as chance moves on And believe me, that ain’t no way to live.
And this barely gettin' by is really gettin' old
And it’s hard to turn a wrench on a rusty bolt
But someday something’s gotta give.
Busted hands and broken land
And black gold turned to sand
And the whiskey’s the only well that’s running deep
Yeah the dust devils dancin' on the mesa again
At the mercy of that west Texas wind
And the tumbleweeds, they seem to know more than me.
Oh they always find their way right out of town
They never turn back,
They keep on rolling and they don’t slow down.
Songtekstvertaling
Vervaagde dromen en blauwe jeans
Een Rangers pet met zweetringen
Er zit een gat in de zool van mijn favoriete laarzen.
Ik ben er al lang mee bezig.
Werken aan die bottom line
En elk shirt dat ik heb gedragen,
De kraag is blauw.
Een dezer dagen spring ik van die plank.
En op de grond rennen
Dat zeg ik tenminste tegen mezelf.
Chorus: I 've been sittin' on the fence for way too long
Die bank verwarmen terwijl chance verder gaat en geloof me, dat is geen manier om te leven.
En dit schiet nauwelijks op. het wordt echt oud.
En het is moeilijk om een moersleutel te draaien op een roestige bout.
Maar op een dag moet er iets gebeuren.
Gebroken handen en gebroken land
En zwart goud veranderde in zand
En de whisky is de enige bron die diep stroomt
Ja, de stofduivels dansen weer op de mesa
Aan de genade van die West Texas wind
En de Tumbleweed lijken meer te weten dan ik.
Ze vinden altijd hun weg de stad uit.
Ze keren nooit meer terug.,
Ze blijven rollen en ze vertragen niet.