Chris Rosser — Archaeology songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Archaeology" van Chris Rosser.
Songteksten
Back in my hotel
Nothin' seems the same
But it’s frozen in my memory
Like the ruins of Pompei
I must have buried my heart
Underneath this road
It’s stuck here on Main Street
Like this lump in my throat
And it feels like archaeology
This diggin' up the past
Unearthed another part of me
Things I never thought would last
And last and last, oh
Now here in my old high school
Where it’s been a lot of years
So why am I afraid
Just to walk in here?
Hidden in these halls
Are artifacts and fragments of fear
Buried and forgotten
Thought they’d disappear
And it feels like archaeology
This diggin' up the past
Unearthed another part of me
Things I never thought would last
And last and last, oh
Now all my friends are gone
My parents moved away
This town sure grew up quickly
So the neighbors say
Now there’s my old house
Just off the interstate
And a duplex in the field
Where my sisters played
And it feels like archaeology
This diggin' up the past
Unearthed another part of me
Things I never thought would last
And last and last, oh
Songtekstvertaling
Terug in mijn hotel
Niets lijkt hetzelfde.
Maar het is bevroren in mijn geheugen
Zoals de ruïnes van Pompei.
Ik moet mijn hart begraven hebben.
Onder deze weg
Het zit hier vast op Main Street.
Zoals deze bult in mijn keel
En het voelt als archeologie.
Dit graaft het verleden op.
Een ander deel van mij opgegraven
Dingen waarvan ik dacht dat ze niet lang zouden duren.
En laatste en laatste, oh
Nu hier in mijn oude middelbare school
Waar het al vele jaren is.
Waarom ben ik dan bang?
Gewoon om hier binnen te lopen?
Verborgen in deze hallen
Zijn artefacten en fragmenten van angst
Begraven en vergeten
Ik dacht dat ze zouden verdwijnen.
En het voelt als archeologie.
Dit graaft het verleden op.
Een ander deel van mij opgegraven
Dingen waarvan ik dacht dat ze niet lang zouden duren.
En laatste en laatste, oh
Nu zijn al mijn vrienden weg.
Mijn ouders zijn verhuisd.
Deze stad is snel groot geworden.
Dat zeggen de buren.
Daar is mijn oude huis.
Net buiten de snelweg.
En een duplex in het veld
Waar mijn zussen speelden
En het voelt als archeologie.
Dit graaft het verleden op.
Een ander deel van mij opgegraven
Dingen waarvan ik dacht dat ze niet lang zouden duren.
En laatste en laatste, oh