Chris Pureka — Compass Rose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Compass Rose" van Chris Pureka.
Songteksten
Well I’m lost today,
I’m almost wandering
back to the door that slammed in my face,
oh but here I am, here I am,
here I’ll stay…
But when will the street signs stop pointing west,
when will my thoughts stop drifting like smoke
over the ridge to the trail we used to walk…
Oh does it sound familiar?
The whole thing fades to black
and then you’re waiting,
waiting for it to burn again…
Well I’m lost today,
I won’t deny it,
I’m going to lay down and wait for the compass rose
under my skin to start to glow.
But look how the sun has painted the trees,
all these colors never known to them,
colors never known to their leaves…
I’d like to sing like that.
Oh does it sound familiar?
The whole thing fades to black
and then you’re waiting,
waiting for it to burn again…
But I know that someday,
someday, I’ll offer up a song I was made to play
until even the mocking birds
don’t know what to say
and the mornings just make sense, sense, oh yeah…
And where the dawn went I don’t know…
just hang a white flag out the window,
until the sunlight shines through it,
well is it morning yet?
I’m lost today,
here I am wandering,
it’s late and I’m sure noticing
the crook of my arm is lonely…
But look how the snow has painted the town
so that all of the street light is dancing, dancing around…
I’d like to love like that.
Does it sound familiar?
But I know that someday,
someday I’ll offer up all my Sunday afternoons
until the rocking chairs
have gone and worn right through
the paint on the porch floor
and we’re grey and grey and gone, gone, gone…
Songtekstvertaling
Ik ben verloren vandaag.,
Ik dwaal bijna af.
terug naar de deur die in mijn gezicht sloeg,
maar hier ben ik, hier ben ik,
hier blijf ik.…
Maar wanneer zullen de straatborden stoppen met naar het Westen te wijzen,
wanneer zullen mijn gedachten ophouden te zweven als rook
over de heuvelrug naar het pad liepen we vroeger…
Klinkt dat bekend?
Alles vervaagt tot zwart.
en dan wacht je,
wachten tot het weer brandt…
Ik ben verloren vandaag.,
Ik zal het niet ontkennen.,
Ik ga liggen en wachten op de kompas roos.
onder mijn huid om te gaan gloeien.
Maar kijk hoe de zon de bomen heeft geschilderd,
al deze kleuren hebben ze nooit gekend.,
kleuren die nooit bekend zijn bij hun bladeren…
Ik wil graag zo zingen.
Klinkt dat bekend?
Alles vervaagt tot zwart.
en dan wacht je,
wachten tot het weer brandt…
Maar ik weet dat op een dag,
op een dag zal ik een lied aanbieden dat ik moest spelen.
tot de vogels Gespot worden
ik weet niet wat ik moet zeggen.
en de ochtenden zijn gewoon logisch.…
En waar de dageraad heenging Weet ik niet…
hang gewoon een witte vlag uit het raam.,
totdat het zonlicht er doorheen schijnt,
is het al ochtend?
Ik ben verloren vandaag.,
hier dwaal ik.,
het is laat en ik weet zeker dat ik het merk.
de schurk van mijn arm is eenzaam.…
Maar kijk hoe de sneeuw de stad heeft geschilderd
zodat al het straatlicht danst, dansend rond…
Dat zou ik graag willen.
Klinkt het bekend?
Maar ik weet dat op een dag,
op een dag zal ik al mijn zondagmiddagen aanbieden
tot de schommelstoelen
zijn er doorheen gegaan en gedragen
de verf op de veranda vloer
en we zijn grijs en grijs en weg, weg, weg…