Chris De Burgh — The Head And The Heart songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Head And The Heart" van Chris De Burgh.
Songteksten
Let us talk no more, let us go to sleep,
Let the rain fall on the windowpain and fill the castle keep.
I am weary now, weary to my bones, weary from the travelling on the endless
country
Roads, that brought us here tonight for this weekend, and a chance to work it out.
For we cannot live together and we cannot live apart.
Its the classical dilemma between the head and the heart.
She is sleeping now, softly in the night and in my heart of darkness she has
been the
Only light.
I am lost in love, looking at her face and still i hear the voice of reason
telling me to Chase these dreams away.
Ah here we go again, weґre devided from the start.
For we cannot live together and we cannot live apart.
Its the classical dilemma between the head and the heart.
The head and the heart.
Now the dawn begins and still i can not sleep, my head is spinning round,
but now the
Way is clear to me.
There is nothing left, nothing left to show, the jury and the judge will see,
its time to let
Her go.
Now hear the heart:
I believe, that time will show, she will always be a part of my world,
i dont want to see
Her go!
So i plead my case to hear the heart and stay.
Its time to let her go! — I dont want to let her go!
And in this classical dilemma i find for:
The heart!
Songtekstvertaling
Laten we niet meer praten, laten we gaan slapen.,
Laat de regen op de vensterbank vallen en vul het kasteel.
Ik ben nu moe, moe tot mijn botten, moe van het reizen op het eindeloze
land
Roads, dat bracht ons hier vanavond voor dit weekend, en een kans om het uit te werken.
Want we kunnen niet samenleven en we kunnen niet apart leven.
Het klassieke dilemma tussen hoofd en hart.
Ze slaapt nu, zacht in de nacht en in mijn hart van duisternis heeft ze
was de
Alleen licht.
Ik ben verloren in de liefde, kijkend naar haar gezicht en toch hoor ik de stem van de rede
mij vertellen om deze dromen weg te jagen.
Daar gaan we weer, we zijn vanaf het begin verdeeld.
Want we kunnen niet samenleven en we kunnen niet apart leven.
Het klassieke dilemma tussen hoofd en hart.
Het hoofd en het hart.
Nu begint de dageraad en ik kan nog steeds niet slapen, mijn hoofd draait rond,
maar nu ...
De weg is duidelijk voor mij.
Er is niets meer over, niets meer te laten zien, de jury en de rechter zullen zien,
het is tijd om
Zij gaat.
Hoor nu het hart:
Ik geloof dat die tijd zal aantonen dat ze altijd een deel van mijn wereld zal zijn.,
Ik wil het niet zien.
Haar gaan!
Dus ik pleit mijn zaak om het hart te horen en te blijven.
Het is tijd om haar te laten gaan! - Ik wil haar niet laten gaan!
En in dit klassieke dilemma vind ik:
Het hart!