Chris De Burgh — Just Another Poor Boy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Just Another Poor Boy" van Chris De Burgh.
Songteksten
He was but a traveller on the lonely road of life,
She, her name was Mary, a lady of the night,
She found him lying in that road, on a winter’s night so cold,
Just another poor boy, treat him right;
She saw that he was hungry and gave him food to eat,
She knew that he was weary and he had no place to sleep,
She took him home to her own bed, she lay down his wounded head,
And washed away the world from his hands and his feet,
He was just another poor boy, just another poor boy,
When he cried out in his sleep she held him tight,
Just another poor boy, just another poor boy,
And she gave him love and comfort through the night,
Till the morning’s light…
At night she sat beside him, by the fire he would talk,
He said all men were brothers and that love could conquer all,
Many gathered round to hear, many for his life did fear,
In troubled times like these men seldom talked.
Oh they came for him one morning at the breaking of the day,
She woke to hear him calling as they carried him away,
Accusing him of spreading lies and hate,
His public meetings were a danger to the state,
Some soldier said «Who was he anyway?»
Just another poor boy, just another poor boy,
And the tears were falling from her face like rain,
Just another poor boy, just another poor boy,
And they hung him on a hillside far away,
And on the ground she lay … poor boy … oh my Lord…
Oh my Lord … oh my Lord…
Just another poor boy, just another poor boy,
And the tears were falling from her face like rain,
Just another poor boy, just another poor boy,
And they hung him on a hillside far away, just another poor boy,
Just another poor boy, just another poor boy,
And she never dreamed she’d see his face again…
Songtekstvertaling
Hij was slechts een reiziger op de eenzame weg van het leven,
Ze heette Mary, een dame van de nacht.,
Ze vond hem liggend op die weg, op een winternacht zo koud,
Gewoon een arme jongen, behandel hem goed;
Ze zag dat hij honger had en gaf hem eten om te eten.,
Ze wist dat hij moe was en hij kon nergens slapen.,
Ze nam hem mee naar haar eigen bed, ze legde zijn gewonde hoofd neer.,
En wegspoelde de wereld van zijn handen en voeten,
Hij was gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
Toen hij schreeuwde in zijn slaap hield ze hem stevig vast.,
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En ze gaf hem liefde en troost gedurende de nacht,
Tot het ochtendlicht…
'S nachts zat ze naast hem, bij het vuur.,
Hij zei dat alle mannen broers waren en dat liefde alles kon overwinnen.,
Velen verzamelden zich om te horen, velen voor zijn leven vreesden,
In moeilijke tijden zoals deze mannen spraken zelden.
Oh ze kwamen hem op een ochtend halen bij het breken van de dag,
Ze werd wakker en hoorde hem roepen terwijl ze hem weg droegen.,
Hem beschuldigen van het verspreiden van leugens en haat,
Zijn openbare vergaderingen waren een gevaar voor de staat.,
Een soldaat zei: "Wie was hij eigenlijk?»
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En de tranen vielen van haar gezicht als regen,
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En ze hingen hem op een heuvel ver weg.,
En op de grond lag ze ... arme jongen ... …
Mijn God.…
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En de tranen vielen van haar gezicht als regen,
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En ze hingen hem op een heuvel ver weg, gewoon een arme jongen,
Gewoon een arme jongen, gewoon een arme jongen.,
En ze had nooit gedacht dat ze zijn gezicht weer zou zien.…