Chemistry Club — Siren songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Siren" van Chemistry Club.
Songteksten
The snow maybe never really leaves Wisconsin.
The University had built tunnels underground,
so we could move safely around
from room to room, class to class,
but still, the snow never really leaves Wisconsin.
And when your voice came across the snow,
how could I know? How could I know?
How could I know the difference
between an angel singing in the firmament
and what was waiting out in the cold
to snatch me up, devour me whole?
What sound, what sound! How enthralling!
From the halls of the conservatory calling, «ahh… ahhh… ahhhhh…»
I thought, «Oh, what song what sweetly singing stranger!»
instead of, «Danger! Danger! Danger! Danger! Danger!»
Now when I sleep, when I sleep,
I’m back beneath the city, there in Wisconsin,
trying hard to hold back the night
in the incandescent humming of the hallway light.
Day one, day two, day three, day four,
stumbling awake in Wisconsin,
transmuting from whatever I had been
to a ghost wearing my skin.
What sound, what sound! How enthralling!
From the halls of the conservatory calling, «ahh… ahhh… ahhhhh…»
I thought, «Oh, what song what sweetly singing stranger!»
instead of, «Danger! Danger! Danger! Danger! Danger!»
Songtekstvertaling
De sneeuw verlaat Wisconsin misschien nooit.
De universiteit had tunnels onder de grond gebouwd.,
zodat we veilig rond konden lopen.
van kamer naar kamer, klas naar klas,
maar toch, de sneeuw verlaat Wisconsin nooit echt.
En toen je stem over de sneeuw kwam,
Hoe kon ik dat weten? Hoe kon ik dat weten?
Hoe kon ik het verschil weten?
tussen een engel die zingt in het firmament
en wat stond er te wachten in de kou
om me te pakken, me te verslinden?
Wat een geluid. Wat spannend.
Van de zalen van het conservatorium die roepen: "ahh... ahhhhhhh…»
Ik dacht, " Oh, welk lied wat een lieftallige zingende vreemdeling!»
in plaats van, "gevaar! Gevaar! Gevaar! Gevaar! Gevaar!»
Nu als ik slaap, als ik slaap,
Ik ben terug onder de stad, daar in Wisconsin,
ik doe m ' n best om de nacht in te houden.
in het gloeiende neuriën van het ganglicht.
Dag één, dag twee, dag drie, dag vier,
wakker strompelen in Wisconsin,
transmutting van wat ik ook was geweest
op een geest die mijn huid draagt.
Wat een geluid. Wat spannend.
Van de zalen van het conservatorium die roepen: "ahh... ahhhhhhh…»
Ik dacht, " Oh, welk lied wat een lieftallige zingende vreemdeling!»
in plaats van, "gevaar! Gevaar! Gevaar! Gevaar! Gevaar!»