Chavela Vargas — Sus ojos se cerraron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sus ojos se cerraron" van Chavela Vargas.
Songteksten
Sus ojos se cerrarón y el mundo sigue andando.
Su boca que era mía ya no me besa más.
Se apagaron los secos de su reir sonoró.
Y es cruel esté silencio que me hace tanto mal.
Fue mía la piadosa dulzura de sus manos que dieron a mis penas caricias de bondad.
Y ahora que la evoco hundido en mi quebranto las lagrimas trenzadas se niegan a brotar.
Y no tengo el consuelo de poder llorar.
Porque sus alas tan cruel quemó la vida.
Porque esa mueca siniestra de la suerte.
Quise abrigarla y más pudo la muerte como me duele y se ahonda mi herida.
Yo sé que ahora vendrán caras extrañas con su limosna de alivio a mi tormento.
Todo es mentira, mentira es el lamento.
Hoy está solo mi corazón.
Como perros de presa las penas traicioneras celando su cariño.
Galopaban detrás escondida en las aguas de su mirada buena.
La muerte agazapada marcaba su compás.
En vano yo alentaba febril una esperanza.
Hundió en su carne viva sus garras el dolor.
Y mientras que en la calle el local garabia el carnaval del mundo gozaba y se reía.
Burlandose el destino me robó su amor.
Porque sus alas tan cruel quemó la vida.
Porque esa mueca siniestra de la suerte.
Quise abrigarla y más pudo la muerte como me duele y se ahonda mi herida.
Yo sé que ahora vendrán caras extrañas con su limosna de alivio a mi tormento.
Todo es mentira, mentira es lamento.
Hoy esta solo mi corazón.
Songtekstvertaling
Zijn ogen zijn gesloten en de wereld blijft lopen.
Zijn mond die van mij was, kust me niet meer.
Ze gingen uit de droge die van zijn lach riepen.
En het is wreed om te zwijgen dat het me zoveel pijn doet.
Het was de vrome zoetheid van hun handen die mijn verdriet deed strelen van goedheid.
En nu dat ik haar in mijn breuk tover ... weigeren de verdraaide tranen te ontkiemen.
En ik heb niet de troost van huilen.
Omdat zijn vleugels zo wreed verbrand leven.
Omdat die sinistere grimace van geluk.
Ik wilde haar bedekken en hoe meer de dood kon als het pijn doet en mijn wond verdiept.
Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen met hun aalmoes van verlichting voor mijn kwelling.
Alles is een leugen, een leugen is een treurnis.
Vandaag is het gewoon mijn hart.
Als roofdieren verbergen de verraderlijke zorgen hun genegenheid.
Ze galoppeerden achter in het water van hun goede uiterlijk.
Crouching death markeerde zijn kompas.
Tevergeefs heb ik koortsachtig een hoop aangemoedigd.
Hij zonk in zijn levende vlees zijn klauwen de pijn.
En terwijl op straat de lokale krabbelde het carnaval van de wereld genoten en lachte.
Spottend met het lot stal zijn liefde van mij.
Omdat zijn vleugels zo wreed verbrand leven.
Omdat die sinistere grimace van geluk.
Ik wilde haar bedekken en hoe meer de dood kon als het pijn doet en mijn wond verdiept.
Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen met hun aalmoes van verlichting voor mijn kwelling.
Alles is een leugen, een leugen is een treurnis.
Vandaag is gewoon mijn hart.