Charlie Daniels — Still In Saigon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Still In Saigon" van Charlie Daniels.
Songteksten
Got on a plane in 'Frisco
And got off in Vietnam
I walked into a different world
The past forever gone
I could have gone to Canada
Or I could have stayed in school
But I was brought up differently
I couldn’t break the rules
Thirteen months and fifteen days
The last ones were the worst
One minute I’d kneel down and pray
And the next I’d stand and curse
No place to run to Where I did not feel that war
When I got home I stayed alone
And checked behind each door
Cuz I’m still in Saigon
Still in Saigon
I am still in Saigon
In my mind
The ground at home was covered in snow
And I was covered in sweat
My younger brother calls me a killer
And my daddy calls me a vet
Everybody says I’m someone else
And I’m sick and there’s no cure
Damned if I know who I am There was only one place I was sure
When I was still in Saigon
Still in saigon
I am still in saigon
In my mind
Every summer when it rains
I smell the jungle, I hear the planes
I can’t tell no one, I feel ashamed
Afraid some day I’ll go insane
That’s been ten long years ago
And time has gone on by Now and then I catch myself
Eyes searching through the sky
All the sounds of long ago
Will be forever in my head
Mingled with the wounded cries
And the silence of the dead
'Cuz I’m still in Saigon
Still in Saigon
I am still in Saigon
In my mind
I am still in Saigon
I am still in Saigon
Yes, I’m still in Saigon
In my mind
Songtekstvertaling
Stapte op een vliegtuig in ' Frisco
En stapte uit in Vietnam
Ik liep een andere wereld binnen.
Het verleden voor altijd verdwenen
Ik had naar Canada kunnen gaan.
Of ik had op school kunnen blijven.
Maar ik ben anders opgevoed.
Ik kon de regels niet breken.
Dertien maanden en vijftien dagen
De laatste waren het ergst.
Het ene moment zou ik knielen en bidden.
En de volgende zou ik staan en vloeken
Geen plek om naar toe te rennen waar ik die oorlog niet voelde.
Toen ik thuiskwam, bleef ik alleen.
En achter elke deur gecontroleerd
Want ik ben nog steeds in Saigon
Nog steeds in Saigon
Ik ben nog steeds in Saigon
In mijn gedachten
De grond thuis was bedekt met sneeuw
En ik zat onder het zweet.
Mijn jongere broer noemt me een moordenaar.
En mijn vader noemt me een dierenarts
Iedereen zegt dat ik iemand anders ben.
En ik ben ziek en er is geen geneesmiddel
Verdomd als ik weet wie Ik ben er was maar één plek waar ik zeker van was
Toen ik nog in Saigon was
Nog steeds in saigon
Ik ben nog steeds in saigon
In mijn gedachten
Elke zomer als het regent
Ik ruik de jungle, ik hoor de vliegtuigen
Ik kan het niemand vertellen, Ik schaam me.
Bang dat ik op een dag gek word.
Dat is tien jaar geleden.
En de tijd gaat door nu en dan vang ik mezelf
Ogen zoekend door de lucht
Alle geluiden van lang geleden
Zal voor altijd in mijn hoofd zijn
Vermengd met de gewonden kreten
En de stilte van de doden
Want ik ben nog steeds in Saigon
Nog steeds in Saigon
Ik ben nog steeds in Saigon
In mijn gedachten
Ik ben nog steeds in Saigon
Ik ben nog steeds in Saigon
Ja, Ik ben nog steeds in Saigon.
In mijn gedachten