Charlie Byrd — Homage A Villa-Lobos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Homage A Villa-Lobos" van Charlie Byrd.
Songteksten
Je m’appelle Charlie,
et aujourd’hui j’ai froid,
j’ai pas envie de rire.
J’avais oublié qu’en hiver,
il était bon d’se couvrir.
J’me suis dessiné des mitaines,
et une écharpe bon marché,
j’aurai jamais cru qu’mon rêve,
pourrait m'ôter ma liberté.
Mon crime, celui pour l’quel j’suis condamné,
c’est d’avoir souri sur des sujets où les autres se sont braqués,
C’est d’oser dénoncer, avec second degré, caricaturer une réalité
Souvent trop oubliée.
Mais où vas tu mon monde? Esclave des arts et des lettres?
Ta liberté c’est donc de fuir plutôt que de l’admettre?
Tu appelles au combat, quand nous restons bouffons des rois,
Divertir pour des sourires, est-ce là l’erreur qui nous tuera?
J’ai froid, j’ai peur. Aujourd’hui le vent me glace le sang,
j’ai l’impression qu’la fin a trouvé son commencement.
Alors courez, hurlez, indignez vous face à mes dires,
Alors criez, jugez, si être à genoux pour vous c’est vivre,
On ne m’enlèvera rien, on ne m’achèvera pas,
Vous voulez être libres? Mais vous n'êtes rien de ça.
Alors pleurez, tombez, mais ne regrettez pas,
La vie nous a donné le choix de mener nos propres combats,
Notre arme a été la parole, quelques crayons, ça n’suffit pas,
Il aura suffit d’une fois pour que notre arme ait perdue foi.
Je m’appelle Charlie, et aujourd’hui j’ai froid, j’ai pas envie d’rire.
Non car aujourd’hui je suis mort, et c’est demain que vient le pire.
Songtekstvertaling
Mijn Naam Is Charlie.,
en vandaag heb ik het koud,
Ik wil niet lachen.
Dat vergat ik in de winter.,
het was goed om het te verbergen.
Ik tekende wanten,
en een goedkope sjaal.,
Ik had nooit geloofd dat mijn droom,
kan mijn vrijheid wegnemen.
Mijn misdaad, waarvoor ik veroordeeld ben. ,
het is om te glimlachen over onderwerpen waar anderen zich hebben geconcentreerd,
Het is te durven, in een tweede graad, karikatuur een realiteit aan de kaak te stellen
Vaak te vergeten.
Maar waar ga je heen, mijn wereld? Slaaf van Kunst en brieven?
Dus je vrijheid is om weg te lopen in plaats van het toe te geven?
Jij roept op tot de strijd, als we koninginnen blijven.,
Vermaak voor glimlachen, is dat de fout die ons zal doden?
Ik heb het koud, ben ik bang. Vandaag ijst de wind mijn bloed,
Ik heb het gevoel dat het einde zijn begin heeft gevonden.
Dus ren, huil, verontwaardigd over mijn woorden,
Dus schreeuw, rechter, als op je knieën te zijn is om te leven,
Ze nemen niets van me af, ze maken me niet af.,
Wil je vrij zijn? Maar zo ben je niet.
Dus huil, val, maar heb geen spijt,
Het leven heeft ons de keuze gegeven om onze eigen strijd te voeren.,
Ons wapen was het woord, een paar potloden, het is niet genoeg,
Het zal genoeg zijn geweest voor ons wapen om het geloof te verliezen.
Mijn naam is Charlie, en vandaag heb ik het koud, Ik wil niet lachen.
Nee, want vandaag ben ik dood, en morgen komt het ergste.