Charles Aznavour — Tendre Arménie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tendre Arménie" van Charles Aznavour.
Songteksten
Son sol est sillonné que par ses cicatrices
Dieu l’a mise à l'épreuve sans la ménager
Elle n’a survécue qu’aux prix de sacrifices
Le plus souvent trahie, le plus souvent violée
L’ennemi s’est toujours pressé à ses frontières
Elle a pleuré son sort pourtant s’est ressaisie
D’attaques meurtrières en tremblement de terre
Elle a vécu le pire, pauvre et tendre Arménie
Elle a connu la faim, le froid et la misère
Elle a serré les dents, elle a imploré Dieu
Elle a vu s’engager et ses fils et ses pères
Accompagné des mères avec les larmes aux yeux
Elle a toujours été l’objet de convoitises
Perdue dans ses montagnes aux portes de l’Asie
A deux pas des nuages au choeur de ses églises
Elle a subi son sort douce et tendre Arménie
Son histoire est tachée du sang de mille guerres
De siècles de douleurs comme d’espoirs mort-nés
Ses héros sont couchés dans des vieux cimetières
Couchés mais morts debout face à l’adversité
Elle a gardé sa langue et sauvé sa culture
Elle s’est accrochée pour sortir de la nuit
Mille fois ravagée elle renaissait pure
Pour tout recommencer, belle et tendre Arménie
Dans ce coin tourmenté du monde elle s’accroche
A son destin cruel depuis la nuit des temps
L’arme à proximité de la faux et la pioche
Pour défendre sa terre et nourrir ses enfants
Indépendante enfin sur son sol légendaire
Elle se prend en main et respire et revit
La liberté conquise il y a tout à faire
Avec l’aide de Dieu et la foi et l’envie
Sous la cendre des ans sous les amas de pierres
L’espoir reste permis, jeune et tendre Arménie
Songtekstvertaling
Zijn grond wordt alleen geploegd door zijn littekens.
God heeft haar op de proef gesteld zonder haar te sparen.
Ze overleefde alleen ten koste van opoffering.
Meestal verraden, meestal verkracht
De vijand heeft zich altijd naar zijn grenzen gehaast.
Ze rouwde om haar lot, maar herstelde.
Van dodelijke aardbevingen
Ze heeft het ergste, arme en tedere Armenië meegemaakt.
Ze ervoer honger, kou en ellende.
Ze klemde haar tanden, ze smeekte God.
Ze zag haar zonen en vaders aanvallen.
Begeleide moeders met tranen in hun ogen
Ze is altijd het voorwerp van lust geweest.
Verloren in de bergen bij de poorten van Azië
Een steenworp van de wolken naar het koor van de kerken
Ze leed aan haar lieve en tedere lot Armenië
Zijn geschiedenis is bevlekt met het bloed van duizend oorlogen.
Eeuwen van pijn als van doodgeboren hoop
Zijn helden liggen op oude begraafplaatsen.
Liegen maar dood staan in het gezicht van tegenspoed
Ze hield haar taal en redde haar cultuur.
Ze klampte zich vast om uit de nacht te komen.
Duizend keer verwoest werd ze puur geboren
Om helemaal opnieuw te beginnen, mooi en teder Armenië
In deze gekwelde hoek van de wereld klampt ze zich vast
Op zijn wrede lot sinds het begin der tijden
Het wapen bij de zeis en de pikhouweel.
Om zijn land te verdedigen en zijn kinderen te voeden.
Eindelijk onafhankelijk op zijn legendarische bodem
Ze neemt zichzelf in de hand en ademt en herleeft
Vrijheid veroverd er is alles te doen
Met Gods hulp en geloof en afgunst
Onder de as van de jaren onder de stapels stenen
Hoop blijft toegestaan, jong en teder Armenië