Charles Aznavour — L'oeil Du Singe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'oeil Du Singe" van Charles Aznavour.
Songteksten
J’ai visité l'œil noir du singe
Et j’ai retrouvé les chemins
Les greniers, l’odeur des vieux linges
Des animaux à quatre mains
L’homme avant l’homme, avant la Terre
Avant la nuit de notre temps
Et la lèpre fourbe des guerres
Avant ce siècle sans printemps
L'œil du singe est vaste et terrible
Envahi de chemins mouvants
De règnes incompréhensibles
D’oiseaux morts, piégés par le vent
De troupeaux d'éléphants fossiles
D’anthracites en forme d’oiseaux
Et de calmes ptérodactyles
Planant seuls au-dessus des eaux
Le singe traîne encore le rêve
De la fougère des géants
Quand sa paupière se soulève
Sur le gouffre d’un œil béant
J’ai visité cet œil sans ombre
Vallée bleue qu’envahit le froid
Forêts de cristaux durs et sombres
Où règnent l’eau morte et l’effroi
L'œil du singe est large et stupide
Aussi triste que l'œil humain
Il reflète des mondes vides
Où vivra l’homme de demain
Quand les fleurs du charbon sont mortes
Sur l'étang aux crapauds hurlant
Au loin résonnait la voix forte
Des reptiles phosphorescents
Les abcès gonflés du pétrole
Ont laissé filtrer leur sang noir
Sous les sables en poches molles
Cœur pourri du dernier espoir
Le singe a vu les hommes naître
Insensiblement, les yeux morts
Et puis lentement se repaître
Des animaux aux larmes d’or
L'œil du singe ouvert sur l’abîme
Verra l’homme carbonisé
Sur des montagnes de victimes
Juste à l’instant d’agoniser
Songtekstvertaling
Ik bezocht het blauwe oog van de aap
En ik vond mijn weg terug
Attica, de geur van oud linnen
Met vier handen
Mens voor mens, voor de aarde
Voor de nacht van onze tijd
En de sluwe melaatsheid van oorlogen
Voor deze eeuw zonder Lente
Het oog van de aap is groot en verschrikkelijk
Overgroeid met verschuivende paden
Van onbegrijpelijke regeerders
Van dode vogels, gevangen door de wind
Van kuddes fossiele olifanten
Antraciten in de vorm van vogels
En kalme pterodactyls
Zwevend alleen boven het water
De aap sleept nog steeds de droom
Van de reuzen varen
Als haar ooglid opstijgt
Op de afgrond van een Gapend oog
Ik bezocht dit schaduwloze oog
Blauwe vallei die de kou binnenvalt
Bossen met harde en donkere kristallen
Waar dood water en angst heersen
Het apenoog is breed en stom.
Zo triest als het menselijk oog
Het weerspiegelt lege werelden.
Waar zal de man van morgen wonen?
Toen de Kolenbloemen stierven
Op de vijver met de schreeuwende padden
In de verte klonk de luide stem
Fosforescerende reptielen
Gezwollen abcessen van olie
Laat hun zwarte bloed lekken.
Onder het zand in zachte zakken
Rotte hart van de laatste hoop
De aap zag mannen geboren worden.
De dode ogen.
En dan langzaam terugdeinzen
Van dieren tot Gouden Tranen
Het oog van de aap open voor de afgrond
Zal de verkoolde man zien
Over bergen slachtoffers
Net op het moment van kwelling.