Charles Aznavour — Les Enfants De La Guerre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Enfants De La Guerre" van Charles Aznavour.
Songteksten
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont l'âge de pierre
Du fer et du sang
Sur les larmes de mères
Ils ont ouvert les yeux
Par des jours sans mystère
Et sur un monde en feu
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont connu la terre
A feu et à sang
Ils ont eu des chimères
Pour aiguiser leur dents
Et pris des cimetières
Pour des jardins d’enfants
Ces enfants de l’orage
Et des jours incertains
Qui avaient le visage
Creusé par la faim
Ont vieilli avant l'âge
Et grandi sans secours
Sans toucher l’héritage
Que doit léguer l’amour
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Ils ont vu la colère
Étouffer leurs chants
Ont appris à se taire
Et à serrer les poings
Quand les voix mensongères
Leur dictaient leur destin
Les enfants de la guerre
Ne sont pas des enfants
Avec leur mine fière
Et leurs yeux trop grand
Ils ont vu la misère
Recouvrir leurs élans
Et des mains étrangères
Égorger leurs printemps
Ces enfants sans enfance
Sans jeunesse et sans joie
Qui tremblaient sans défense
De peine et de froid
Qui défiaient la souffrance
Et taisaient leurs émois
Mais vivaient d’espérance
Sont comme toi et moi
Des amants de misère
De malheureux amants
Aux amours singulières
Aux rêves changeants
Qui cherchent la lumière
Mais la craignent pourtant
Car
Les amants de la guerre
Sont restés des enfants
Songtekstvertaling
Oorlogskinderen
Zijn geen kinderen
Ze zijn Steentijd
Ijzer en bloed
Op de tranen van moeders
Ze openden hun ogen.
Door dagen zonder mysterie
En op een wereld in brand
Oorlogskinderen
Zijn geen kinderen
Ze kenden de aarde.
Vuur en bloed
Ze hadden chimera ' s.
Om hun tanden te slijpen.
En genomen van begraafplaatsen
Voor kleuterscholen
Deze kinderen van de storm
En onzekere dagen
Wie had het gezicht
Gegraven door honger
Ouder zijn dan de leeftijd
En groeide op zonder hulp.
Zonder de erfenis aan te raken
Wat zou de liefde nalaten?
Oorlogskinderen
Zijn geen kinderen
Ze zagen de woede.
Hun liedjes verstikken
Heb geleerd om stil te zijn
En hou je vuisten vast.
Wanneer de liegende stemmen
Ze bepaalden hun lot.
Oorlogskinderen
Zijn geen kinderen
Met hun trotse uiterlijk
En hun ogen te groot
Ze zagen ellende.
Bedek hun momentum.
En vreemde handen
Slacht hun bron af.
Deze kinderen zonder kindertijd
Zonder jeugd en vreugde
Die weerloos beefde.
Pijn en koude
Die het lijden trotseerde
En hield hun emoties stil.
Maar leefde in hoop
Zijn zoals jij en ik
Liefhebbers van ellende
Ongelukkige geliefden
Singular loves
Op het veranderen van dromen
Die het licht zoeken
Maar vrees het.
Omdat
Oorlogsliefhebbers
Bleef kinderen