Charles Aznavour — La Ville songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Ville" van Charles Aznavour.
Songteksten
Un jour j’ai quitté mon village
Pour la ville, et en arrivant
J’ai cru qu’une main de géant
Venait de frapper mon visage
La ville dansait à mes yeux
Comme un ballet exceptionnel
Réglé par les forces du ciel
Animé par le feu de Dieu, feu de Dieu
De la terre semblaient jaillir
Les accords d’une symphonie
Composée de sons et de bruits
De larmes, de cris et de rires
Et des feux rouges, jaunes et verts
S’allumaient pour réglementer
La marche plus ou moins pressée
De tout un monde bariolé…
Des uniformes battaient la mesure avec un bâton blanc
Dirigeant le grand trafic de cette masse en mouvement
Ce monstre gris à mille bouches appelé métropolitain
Semblait happer ou rejeter l’immense flot humain
Je pensais attention, attentoin, la ville est une étrange dame
Dont le coeur à le goût du drame
Elle est sans feu, elle est sans âme
Elle est comme un gouffre sans fond
Et je restais émerveillé
De ce que j’avais découvert
Coeur battant, les yeux grands ouverts
Avec l’impression de rêver, éveillé
Sans savoir que je pénétrais
Dans le temple des illusions
Entraîné dans un tourbillon
Insensé
Quand dans la houle incessante
De la foule puissante
Une fille avec un teint de plâtre
M’a dit viens toi qui porte en ton coeur
Les eaux fortes d’ailleurs
Sans regrets entre dans mon théâtre
Moi dans l’atroce cohue
Comme un gosse perdu
Croyant que c'était ma providence
Je l’ai suivie tout le jour
Mais dans ma nuit d’amour
Elle a ri, elle a ri, elle a ri
Attention, attention, la ville est une étrange dame
Dont le coeur a le goût du drame
Elle est sans feu elle est sans âme
Elle a brisé mes illusions
Adieu ma ville au coeur cruel
Faux paradis pour malheureux
Qui me jetait la poudre aux yeux
Pour m’empêcher de voir le ciel, réel
Et dans le froid du petit jour
Si je repars désemparé
C’est dans l’espoir de retrouver
Ma maison
Mon soleil
Mes amis
Mes amours
Songtekstvertaling
Op een dag verliet ik mijn dorp
Naar de stad, en aankomen
Ik dacht aan een gigantische hand.
Sla gewoon mijn gezicht.
De stad danste in mijn ogen
Als een uitzonderlijk ballet.
Ingesteld door de krachten van de hemel
Geanimeerd door het vuur van God, vuur van God
Van de aarde leek te komen
De akkoorden van een symfonie
Samengesteld uit geluiden en geluiden
Tranen, geschreeuw en gelach
En rode, gele en groene lichten
Verlichting om te reguleren
Lopen min of meer geperst
Van een hele wereld…
Uniformen verslaan de maat met een witte stok
De leiding van het grote verkeer van deze bewegende massa
Dit grijze monster met duizend mond, Metropolitan genaamd.
Leek de immense menselijke stroom te vangen of af te wijzen
Ik dacht aandacht, aandacht, de stad is een vreemde dame
Wiens hart naar de smaak van drama
Ze is zonder vuur, ze is zonder ziel
Ze is als een bodemloze kloof.
En ik was verbaasd
Van wat ik had ontdekt
Kloppende hart, ogen wijd open
Met de indruk van dromen, wakker
Zonder te weten dat ik zou penetreren
In de tempel der illusies
In een wervelwind
Krankzinnig
Wanneer in de onophoudelijke deining
Van de machtige menigte
Een meisje met een gips teint
Vertelde me dat je kwam die in je hart draagt
Stronkwaters, trouwens.
Zonder spijt mijn theater betreden
Ik in de vreselijke haast
Als een verloren kind.
Geloven dat het mijn voorzienigheid was
Ik volg haar al de hele dag.
Maar in mijn nacht van liefde
Ze lachte, ze lachte, ze lachte.
Attentie, de stad is een vreemde dame.
Wiens hart naar drama smaakt.
Ze is zonder vuur ze is zonder ziel
Ze brak mijn illusies.
Vaarwel mijn stad naar het wrede hart
Het paradijs voor de ongelukkigen.
Wie gooide het poeder in mijn ogen
Om te voorkomen dat ik de lucht zie, echt
En in de kou van de kleine dag
Als ik gek word
Het is in de hoop
Mijn huis
Mijn zon
Mijn vrienden
Mijn liefdes