Charles Aznavour — La Maison Hantée songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Maison Hantée" van Charles Aznavour.
Songteksten
J’habite une maison hantée
De la cave jusqu’au grenier
C’est incroyable
C’est fait de rires aux éclats
Et puis de plaintes, quelquefois
Insoutenables
Des objets partent sans raison
Ma visant avec précision
Je les évite
Il y a des meubles renversés
Et des tentures arrachées
Des bruits de fuite
J’entends pleurer dans les couloirs
Claquer des portes et des tiroirs
Mais fataliste
J’habite une maison hantée
Pourtant je n’ai pas appelé
Un exorciste
J’habite une maison hantée
Que j’aurais du mal à quitter
Car hypocrite
J’adore au plus profond des nuits
Certains chuchotements et cris
Alors j’hésite
L’esprit du mal et puis du bien
Semblent s'être donnés la main
Quand ils me pincent
Je sens un souffle contre moi
Dans le noir s’envolent les draps
Et le lit grince
Je ne suis plus maître de rien
Parfois jusqu’au matin
L’orage gronde
J’habite une maison hantée
Mais je n’aimerais en changer
Pour rien au monde
J’habite une maison hantée
Non par un monstre décharné
Ou un fantôme
Mais par un feu follet subtil
Qui tient mon coeur au bout d’un fil
Et dans ses paumes
Un petit génie plein de vie
Qui n’a rien, entre nous soit dit
D’un ectoplasme
Et qui sait au-delà de tout
Combler mes rêves les plus fous
Et mes fantasmes
Je suis envoûté tant et tant
Que j’en perds la notion du temps
Et de moi-même
Aussi pourquoi nous le cacher
J’habite une maison hantée
Par toi qui m’aime
Et moi qui t’aime
A m’en damner
Songtekstvertaling
Ik woon in een spookhuis.
Van de kelder naar de zolder
Het is geweldig.
Het is gemaakt van gelach en gelach.
En dan klachten, soms
Onhoudbaar
Objecten verlaten zonder reden
Ma richten nauwkeurig
Ik vermijd ze.
Er liggen gemorste meubels.
En verscheurde ophangingen
Lekgeluiden
Ik hoor huilen in de gangen.
Schuifdeuren en laden
Maar fatalist
Ik woon in een spookhuis.
Toch heb ik niet gebeld.
Exorcist
Ik woon in een spookhuis.
Dat ik het moeilijk zou hebben om weg te gaan.
Hypocriete Auto
Ik hou ervan in de diepten van de nachten
Wat gefluister en geschreeuw
Dus ik aarzel
De geest van het kwaad en dan van het goede
Ze hebben elkaar geholpen.
Als ze me knijpen
Ik voel een adem tegen me.
In het donker vliegen de lakens
En het bed kraakt.
Ik ben nergens meer meester in.
Soms tot de ochtend
De donder rommelt
Ik woon in een spookhuis.
Maar ik zou het niet willen veranderen.
Voor niets in de wereld
Ik woon in een spookhuis.
Niet door een wild monster.
Of een geest
Maar door een subtiel follet vuur
Die mijn hart vasthoudt aan het einde van een draad
En in zijn palmen
Een klein genie vol leven.
Wie niets heeft, tussen ons wordt gezegd
Behandeling van een ectoplasma
En wie weet meer dan alles
Vervul mijn wildste dromen
En mijn fantasieën
Ik ben zo betoverd.
Dat ik de tijd uit het oog verlies
En mezelf
Ook waarom we het verbergen
Ik woon in een spookhuis.
Door jou die van me houdt
En ik hou van je.
Verdomme.