Charles Aznavour — Je Reviens Fanny songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je Reviens Fanny" van Charles Aznavour.
Songteksten
J’avais des idées vagabondes
Lorsque j'étais encore enfant
Je voulais parcourir le monde
Pour voir les îles Sous-le-Vent
La mer et toi — est-ce ma faute?
Étaient maîtresses de ma vie
J’ai suivi l’une et laissé l’autre
Le vent me gifle
Le vent me gifle
Je reviens Fanny
À courir après les mirages
On passe à côté du bonheur
Les ports ont tous même visage
Dont un seul s’accroche à mon cœur
Il pleure derrière une porte
Un gars qui emporte avec lui
Ses joies brisées, ses amours mortes
Le temps me griffe
Le temps me griffe
Je reviens Fanny
Ton Marius est sur la vague
Ton Marius est sur le pont
Qui rentre de son escapade
Avec toi pour seul horizon
Il vient sans fortune et sans gloire
Au gré du vent qui le conduit
Pour se fondre avec sa mémoire
La voile claque
La voile claque
Je reviens Fanny
Adieu mes rêves d’aventures
Au diable ma route sans but
Je voudrais panser mes blessures
Et retrouver le temps perdu
Pour remonter jusqu'à la source
De nos émois, de nos folies
Et dans tes bras finir ma course
L’aube se lève
L’aube se lève
Je reviens Fanny
Le monde n’a plus de surprise
À m’offrir et depuis longtemps
La mer a perdu son emprise
Sur moi et je ne suis l’amant
Que de souvenirs qui s’invitent
A partager mes longues nuits
Qui me déchirent et qui m’agitent
Le cœur me saigne
Le cœur me saigne
Je reviens Fanny
Ton Marius a soif de vivre
Ton Marius a faim de toi
Il se libère, il se sent ivre
Près du port où loin de tes bras
Il s’est enfui cette nuit même
Où tu lui offrais dans un cri
Ta jeunesse contre un je t’aime
L’amour me porte
L’amour me porte
Je reviens Fanny
Songtekstvertaling
Ik had Vagebond ideeën.
Toen ik nog een kind was
Ik wilde de wereld rondreizen.
Om de eilanden onder de wind te zien
De zee en jij, is het mijn schuld?
Waren minnaressen van mijn leven
Ik volgde de ene en verliet de andere.
De wind slaat me.
De wind slaat me.
Ik kom terug, Fanny.
Om achter luchtspiegelingen aan te lopen
We missen geluk.
De havens hebben allemaal hetzelfde gezicht.
Waarvan slechts één zich vastklampt aan mijn hart
Hij huilt achter een deur.
Een man die met hem neemt
Haar gebroken vreugde, haar dode liefde
Time claws at me
Time claws at me
Ik kom terug, Fanny.
Jouw Marius is op de Golf
Jouw Marius is op de brug.
Die terugkeert van zijn ontsnapping.
Met jou alleen voor de horizon
Hij komt zonder geluk en glorie.
Bij de wind die haar voortstuwt.
Om in zijn geheugen op te gaan
Het zeil breekt
Het zeil breekt
Ik kom terug, Fanny.
Vaarwel mijn dromen van avonturen
Naar de hel met mijn doelloze weg
Ik wil mijn wonden verbinden.
En de verloren tijd inhalen
Om naar de bron te gaan
Van onze emoties, van onze dwaasheid
En in jouw armen maak je mijn race af.
Dageraad komt op
Dageraad komt op
Ik kom terug, Fanny.
De wereld heeft geen verrassingen meer.
Om me aan te bieden en voor een lange tijd
De zee heeft zijn greep verloren.
Over mij en ik ben niet de minnaar
Dan herinneringen die uitnodigen
Mijn lange nachten delen
Dat verscheurt me en schud me
Mijn hart bloedt.
Mijn hart bloedt.
Ik kom terug, Fanny.
Jouw Marius heeft dorst om te leven.
Je Marius heeft honger naar je.
Hij breekt los, hij voelt zich dronken.
Bij de haven waar weg van je armen
Hij is die avond weggelopen.
Waar je hem in een huilbui aanbood
Je jeugd tegen een Ik hou van je
Liefde draagt me
Liefde draagt me
Ik kom terug, Fanny.