Charlene Arian — Al Borde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Al Borde" van Charlene Arian.
Songteksten
Siempre al borde: frío y humedad,
es costumbre de tanta oscuridad.
Tiras de lluvia, un alma desnuda
y esta hueca soledad.
Baños de dudas, tanta amargura.
Llorar, calmar, llorar.
Más siempre queda tanto más
aire nuevo a respirar.
Y te vuelves a confundir,
frente a un abismo sentir
la miserable presión.
Tus manos tiemblan hasta morir,
con la mirada tan gris,
como silbando un adiós.
¡Detente!
¿Qué haces de tu piel?
¡Detente!
Siempre al borde: crucigramas del ayer.
Sumerges tus sueños entre alcohol
y pan o placer.
Siempre el pasado, juego tan raro
entre hubieras y porque’s.
Es algo tonto, viejos otoños
que ya no te dejan ser.
Y siempre queda tanto más
aire nuevo a respirar.
Y te vuelves a confundir,
frente a un abismo sentir
la miserable presión.
Tus manos tiemblan hasta morir,
con la mirada tan gris,
como silbando un adiós.
¡Detente!
¿Qué haces de tu piel?
¡Detente!
Y te vuelves a confundir,
frente a un abismo sentir
la miserable presión.
Tus manos tiemblan hasta morir,
con la mirada tan gris,
como silbando un adiós.
El miedo te consume,
te corre por las venas,
quema tus ganas de vencerle.
Y mientras más lo piensas
sabrás que no es la puerta,
no sueltes jamás tu fe.
¡Detente!
¿Qué haces de tu piel?
¡Detente!
¡Detente!
¡Detente!
¡Detente!
Piénsalo otra vez…
Siempre queda tanto más…
Songtekstvertaling
Altijd aan de rand: koud en vochtigheid,
het is de gewoonte van zoveel duisternis.
Repen regen, een naakte ziel
en deze holle eenzaamheid.
Baden van twijfel, zoveel bitterheid.
Huil, kalm, huil.
Meer is altijd meer
frisse lucht om te ademen.
En je raakt weer in de war.,
geconfronteerd met een afgrond voelen
de ellendige druk.
Je handen trillen tot de dood.,
met de blik zo grijs,
zoals afscheid fluiten.
Hou op.
Wat doe je met je huid?
Hou op.
Altijd op het randje: kruiswoordpuzzels van gisteren.
Je dompelt je dromen onder in alcohol
en brood of plezier.
Altijd het verleden, zo vreemd spel
tussen jou en waarom.
Het is een rare, oude Val.
ze laten je niet meer met rust.
En er is altijd zoveel meer
frisse lucht om te ademen.
En je raakt weer in de war.,
geconfronteerd met een afgrond voelen
de ellendige druk.
Je handen trillen tot de dood.,
met de blik zo grijs,
zoals afscheid fluiten.
Hou op.
Wat doe je met je huid?
Hou op.
En je raakt weer in de war.,
geconfronteerd met een afgrond voelen
de ellendige druk.
Je handen trillen tot de dood.,
met de blik zo grijs,
zoals afscheid fluiten.
Angst verteert je,
het stroomt door je aderen.,
het verbrandt je verlangen om hem te verslaan.
En hoe meer je erover nadenkt
je weet dat het niet de deur is.,
laat nooit je geloof los.
Hou op.
Wat doe je met je huid?
Hou op.
Hou op.
Hou op.
Hou op.
Denk nog eens na.…
Er is altijd zoveel meer.…