Chamberlain — Until the Day Burns Down songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Until the Day Burns Down" van Chamberlain.
Songteksten
Winter comes hunting like a wolf on the wind
And the lovers lie unknowing in their beds
It won’t be long before the cold and the snow
Kill off the flowering armies that summer’s led
You dig for your last smoke as the highway leads you home
And this day’s going down in a flame
And evening is a reminder of the beauty of the end
And that the end might be the reason why we came
Night’s handing silence to the hillsides where you walk
But you want that deeper silence that stays up in them hills
The field is a lover with her colors at your knees
But you know there are stranger flowers still
And somehow you tell yourself that
Like a rain cloud I’ll be back again
But as you pull up to your house
You know that you can’t go in until the day burns down
We live the long walk of a question, my friends
I think about my sister out in the rain
And all the heroes I know that she’ll never find
And that she’ll never leave as perfect as she came
My mind is a symphony in the dark
And my heart is an old museum with all of these memories that I keep
I got to get back to where the sun raised the flowers
And the flowers they raise me And somehow you tell yourself that
Like a rain cloud I’ll be back again
But as you pull up to your house
You know that you can’t go in until the day burns down
If I could hang the stars up, I’d hang 'em up one by one
To leave this world with something my hands made
And when that sun came up and made 'em all disappear
I’d know my work was real because nothing real can stay
Songtekstvertaling
Winter komt jagen als een wolf op de wind
En de geliefden liggen onwetend in hun bed.
Het zal niet lang duren voor de kou en de sneeuw
Dood de bloeiende legers die summer leidde.
Je graaft naar je laatste rook als de snelweg je naar huis leidt
En deze dag gaat naar beneden in een vlam
En de avond is een herinnering aan de schoonheid van het einde
En dat het einde misschien de reden is waarom we kwamen
De nacht geeft stilte aan de heuvels waar je loopt
Maar je wilt die diepere stilte die in de heuvels blijft
Het veld is een minnaar met haar kleuren op je knieën
Maar je weet dat er nog vreemdere bloemen zijn.
En op de een of andere manier vertel je jezelf dat
Als een regenwolk kom ik weer terug
Maar als je naar je huis komt
Je weet dat je pas naar binnen kan als de dag afbrandt.
We leven de lange wandeling van een vraag, mijn vrienden
Ik denk aan mijn zus in de regen.
En alle helden die ik ken die ze nooit zal vinden
En dat ze nooit zo perfect zal vertrekken als ze kwam.
Mijn geest is een symfonie in het donker
En mijn hart is een oud museum met al die herinneringen die ik heb
Ik moet terug naar de plek waar de zon de bloemen opzette.
En de bloemen die ze me opvoeden en op de een of andere manier vertel je jezelf dat
Als een regenwolk kom ik weer terug
Maar als je naar je huis komt
Je weet dat je pas naar binnen kan als de dag afbrandt.
Als ik de sterren kon ophangen, zou ik ze een voor een ophangen.
Om deze wereld te verlaten met iets wat mijn handen gemaakt hebben.
En toen die zon opkwam en ze allemaal liet verdwijnen
Ik zou weten dat mijn werk echt was omdat niets echt kan blijven