Chamberlain — Lonesome Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lonesome Song" van Chamberlain.
Songteksten
Sun on the hillsides
The river tells the trains to ride on Like they’re racing that going sun
The main drag knocks along
Summer dames take their dresses
For a walk down on the courthouse lawn
And I walk the long mile of the exile
I guess I always will
Now the sun slides
On the west side down behind the hills
It’s been a lonesome song of a day
I’d just as soon dodge the moon
As I’d try and dodge the thought of you
Everyday’s a song and you’re the proof
It wasn’t so long ago when you put me out of doors
With nothing but a suitcase full of poems
You said I was sunlight at midnight
A poet with the sea on my lips
You said my life rhymes
With the lonesome lines
That drip from my fingertips
It’s been a lonesome song of a day
There’s a book I been meaning to write
About how my words
Are the proof that I’m alive
But it would take me ten lifetimes
So until I lay down for good
I’m gonna live each day the way I should
Like it’s the best song I’ve ever heard
You said I was sunlight at midnight
A poet with the sea on my lips
And now the sun slides
On the west side down behind the hills
And it’s a lonesome song of a day
Songtekstvertaling
Zon op de heuvels
De rivier vertelt de treinen om te rijden alsof ze racen dat gaan zon
De belangrijkste Sleep klopt langs
Zomermeisjes nemen hun jurken.
Voor een wandeling op het gazon van de rechtbank
En ik loop de lange mijl van de ballingschap
Dat zal ik altijd blijven doen.
Nu glijdt de zon
Aan de westkant achter de heuvels
Het was een eenzaam lied van een dag
Ik zou net zo snel de maan ontwijken.
Zoals ik zou proberen de gedachte aan jou te ontwijken.
Elke dag is een lied en jij bent het bewijs
Het was niet zo lang geleden toen je me buiten zette.
Met niets anders dan een koffer vol gedichten
Je zei dat ik zonlicht was om middernacht.
Een dichter met de zee op mijn lippen
Je zei dat mijn leven rijmt
Met de eenzame lijnen
Dat druppeltje van mijn vingertoppen
Het was een eenzaam lied van een dag
Er is een boek dat ik wilde schrijven.
Over hoe mijn woorden
Zijn het bewijs dat ik leef
Maar het zou me tien levens kosten.
Dus tot ik voor altijd ga liggen
Ik ga elke dag leven zoals ik zou moeten.
Alsof het het beste lied is dat ik ooit heb gehoord
Je zei dat ik zonlicht was om middernacht.
Een dichter met de zee op mijn lippen
En nu glijdt de zon
Aan de westkant achter de heuvels
En het is een eenzaam lied van een dag