Чёрный Обелиск — По дороге старой songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "По дороге старой" van Чёрный Обелиск.
Songteksten
Настало время — мы уходим за Солнцем,
Чтоб завтра снова вместе с ним и прийти:
Когда бетонный город утром проснётся,
Мы встретим новый день в прохладной тени.
От надоевших грёз и снов
Вслед догорающим закатам
В страну туманных островов —
А завтра вновь обратно!
Где нет тепла, там согревает дорога,
Созвездий голос — будто свет маяка,
Тот, кто не понял слов великих пророков,
Пусть продолжает строить дом из песка.
От надоевших грёз и снов
Вслед догорающим закатам
В страну туманных островов —
А завтра вновь обратно!
По той же самой
По дороге старой,
Опалённый славой
И странною судьбой.
Раны
Поздно или рано
В памяти утонут —
Всё уйдёт, как в омут,
Ляжет серым камнем
Глубоко на дно…
Когда нас ветер позовёт за собою,
Исчезнут призраки нелепых потерь,
О чём жалели раньше, даже не вспомним —
Развеян серый прах и заперта дверь.
От надоевших грёз и снов
Вслед догорающим закатам
В страну туманных островов —
А завтра вновь обратно!
По той же самой
По дороге старой,
Опалённый славой
И странною судьбой.
Раны
Поздно или рано
В памяти утонут —
Всё уйдёт, как в омут,
Ляжет серым камнем
Глубоко на дно…
Songtekstvertaling
De tijd is gekomen — we gaan voor de zon,
Om morgen met hem terug te komen.:
Als de betonnen stad wakker wordt in de ochtend,
We ontmoeten de nieuwe dag in de koele schaduw.
Van saaie dromen en dromen
Na de vervagende zonsondergangen
Naar het land van de misty eilanden —
En morgen weer terug.
Waar er geen warmte is, verwarmt de weg,
Sterrenbeelden stem-als het licht van een vuurtoren,
Iemand die de woorden van de grote profeten niet begreep,
Laat hem een huis bouwen van zand.
Van saaie dromen en dromen
Na de vervagende zonsondergangen
Naar het land van de misty eilanden —
En morgen weer terug.
Om dezelfde reden
Op de oude weg,
Verschroeid met glorie.
En een vreemd lot.
Wonden
Laat of vroeg
In het geheugen zal verdrinken —
Alles zal verdwijnen, zoals in een zwembad.,
Het zal een grijze steen zijn.
Diep onderin…
Als de wind ons roept,
De geesten van belachelijke verliezen zullen verdwijnen.,
Wat we eerder betreurd hebben, zullen we ons niet eens herinneren. —
Het grijze stof is verspreid en de deur is op slot.
Van saaie dromen en dromen
Na de vervagende zonsondergangen
Naar het land van de misty eilanden —
En morgen weer terug.
Om dezelfde reden
Op de oude weg,
Verschroeid met glorie.
En een vreemd lot.
Wonden
Laat of vroeg
In het geheugen zal verdrinken —
Alles zal verdwijnen, zoals in een zwembad.,
Het zal een grijze steen zijn.
Diep onderin…