Чёрный Обелиск — Болезнь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Болезнь" van Чёрный Обелиск.
Songteksten
Люди души коптят на бездымном огне
И смеются от счастья, как дети.
А по чей-то сутулой, склоненной спине
Хлещет плетью отчаянный ветер.
Над шеренгой пустых обезличенных лиц
Плавно реют бездумные грезы.
А по крышам домов и по стенам больниц
Льются чьи то прозрачные слезы.
Тихо сердце стучит, это время мое,
Я поспешно седлаю коня.
Кон мой быстро домчит в те места, где поет
Желтый филин, встречая меня.
Хрупко светит луна, из хрустальных домов
Раздается то шепот, то смех.
Опускаюсь со дна, поднимаюсь на дно,
Растворяюсь, как кошка во тьме.
Из простого огня соткан клетчатый флаг
Также чисто, как льется вода.
Посмотри на меня, я подам тебе знак,
Ты со мною теперь навсегда.
…И сжималась рука, расширялся зрачок,
Мысли вялые шли чередой,
Время мчалось вперед как гигантский волчок
Сильно пущенный чей-то рукой.
Год за десять, и мимо вся жизнь пронеслась,
Мысли были и канули в вечность.
Ты и сам не заметил как нить порвалась…
Тишина, пустота, бесконечность…
Songtekstvertaling
Mensen van de ziel rook op een rookloos vuur
En ze lachen met geluk, als kinderen.
En op iemand gebogen, gebogen
Zweepslagen met een zweep de wanhopige wind.
Boven een lijn van lege onpersoonlijke gezichten
Hersenloze dromen zweven soepel.
En op de daken van huizen en op de muren van ziekenhuizen
Ze gieten wiens transparante tranen.
Zachtjes mijn hart bonst, dit is mijn tijd,
Ik zadel snel mijn paard.
Con my quickly domchit in the those places, where sings
Yellow owl ontmoet me.
Fragiele maan schijnt, van kristallen huizen
Er wordt gefluisterd en gelachen.
Van de bodem naar beneden, naar de bodem,
Ik verdwijn als een kat in het donker.
Een gestreken vlag is geweven van eenvoudig vuur
Zo schoon als water stroomt.
Kijk me aan, Ik geef je een teken.,
Je bent nu voor altijd bij me.
...En de hand klemde, de pupil verwijdde,
Zijn gedachten waren traag.,
De tijd raasde vooruit als een reusachtig topje
Sterk gelanceerd door iemands hand.
Een jaar in tien, en het hele leven ging voorbij,
Gedachten waren en zijn verzonken in de eeuwigheid.
Je merkte niet eens hoe de draad brak.…
Stilte, leegte, oneindigheid…