Cem Karaca — Şeyh Bedrettin Destanı songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Şeyh Bedrettin Destanı" van Cem Karaca.
Songteksten
Sıcaktı
Sıcak
Sapı kanlı, demiri kör bir bıçaktı
Sıcak
Sıcaktı
Bulutlar doluydular
Bulutlar boşanacak
Boşanacaktı
O kımıldanmadan baktı
Kayalardan
Iki gözü iki kartal gibi indi ovaya
Orda en yumuşak, en sert
En tutumlu, en cömert
En seven
En büyük, en güzel kadın;
TOPRAK Nerdeyse doğuracak doğuracaktı
Sıcaktı
Baktı Karaburun Dağlarından O
Baktı bu toprağın sonundaki ufka çatarak kaşlarını;
Kırlarda çocuk başlarını kanlı gelincikler gibi koparıp
Çırılçıplak çığlıkları sürükleyip peşinde
Bes tuğlu bir yangın geliyordu karşıdan ufku sarıp
Bu gelen Şehzade Murat’tı
Hükmü Humayun sadır olmuştu ki Şehzade Murat'ın ismine
Aydın eline varıp Bedreddin halifesi mühid Mustafa’nın başına ine
Sıcaktı
Bedreddin halifesi mühid Mustafa baktı
Baktı köylü Mustafa
Baktı korkmadan, kızmadan, gülmeden
Baktı dimdik dosdoğru
Baktı O
En yumuşak, en sert
En tutumlu, en cömert
En seven
En büyük, en güzel kadın;
TOPRAK Nerdeyse doğuracak doğuracaktı
Baktı Bedreddin yiğitleri kayalardan ufka baktılar
Gitgide yaklaşıyordu bu toprağın sonu fermanlı bir ölüm kuşunun kanatlarıyla
Bu kayalardan bakanlar, onu
Üzümü, inciri, narı;
Tüyleri baldan sarı
Sütleri baldan koyu davarlan
Ince belli aslan yeleli atlarıyla
Duvarsız ve sınırsız bir kardeş sofrası gibi açmıştılar
Sıcaktı
Baktı
Bedreddin yiğitleri baktılar ufka…
En yumuşak, en sert
En tutumlu, en cömert
En seven
En büyük, en güzel kadın;
TOPRAK Nerdeyse doğuracak, doğuracaktı
Sıcaktı
Bulutlar doluydular
Nerdeyse tatlı bir söz gibi ilk damla düşecekti yere
Birdenbire
Kayalardan dökülür, gökten yağar, yerden biter gibi
Bu toprağın verdiği en son eser gibi
Bedreddin yiğitleri şehzade ordusunun karşısına çıktılar
Dikişsiz ak tibaslı baş açık, yalnayak ve yalınkılıçlılar
Mübalağa cenkolundu
Aydının Türk köylüleri
Sakızlı Rum gemiciler
Yahudi esnaflan
Onbin mühim yoldaşı Börklüce Mustafanın
Düşman ormanına onbin balta gibi daldı
Bayrakları al, yeşil
Kalkanları kakma, tolgası tunç saflar pare pare edildi ama
Boşanan yağmur içinde gün inerken akşama
Onbinler ikibin kaldı
Hep bir ağızdan türkü söyleyip
Hep beraber sulardan çekmek ağı
Demiri oya gibi işleyip hep beraber
Hep beraber sürebilmek toprağı
Ballı incirleri hep beraber yiyebilmek
Yarin yanağından gayri her şeyde, her yerde hep beraber diyebilmek için
Onbinler verdi sekizbinini…
Yenildiler
Yenenler, yenilenlerin dikişsiz akgömleğinde sildiler
Ve hep beraber söylenen bir türkü gibi, kılıçlarının kanını
Hep beraber kardeş elleriyle işlenen toprak
Edirne sarayında damızlanmış atların eşildi nallarıyla
Tarihsel, sosyal, ekonomik şartların zaruri neticesi bu
DEME…
Bilirim
O dediğin nesnenin önünde kafamla eğilirim
Ama bu yürek
O bu dilden anlamaz pek
O «Hey gidi kanbur felek, hey gidi kahpe devran hey», der
Ve teker teker
Bir an içinde
Omuzlarında dilim dilim kırbaç izleri, yüzleri kan içinde
Geçer çıplak ayaklarıyla yüreğime basarak
Geçer Aydın ellerinden Karaburun mağlupları
Dostlar
Biliyorum
Dostlar
Biliyorum nerde, ne haldedir O
Biliyorum gitti gelmez bir daha
Biliyorum bir deve hörgücünde, kanayan bir çarmıha, çırılçıplak bedeni mıhlıdır
kollarından
Dostlar bırakın beni, bırakın beni
Dostlar bir varayım göreyim Bedreddin kullarından Börklüce Mustafayı Mustafayı
Boynu vurulacak ikibin adam, Mustafa ve çarmıhı
Cellat kütük ve satır herşey hazır herşey tamam
Kızıl sırma işlemeli bir başa, altın üzengiler, kır bir at
Atın üstünde kalın kaşlı bir çocuk, Amasya padişahı şehzade Sultan Murat
Ve yanında onun bilmem kaçıncı tuğuna ettiğim Bayezid paşa
Satırı çaldı cellat
Çıplak boyunlar yandı nar gibi
Yeşil bir daldan düşen elmalar gibi birbiri ardına düştü başlar
Ve her baş düşerken yere
Çarmıhından Mustafa
Baktı son defa
Ve her yere düşen başın kılı depremedi;
İRİŞ DEDE SULTANIM İRİŞ dedi bir
Başka bir söz demedi
Songtekstvertaling
Het was heet.
Warm
Het was een mes met een bebloed handvat, een blind strijkijzer.
Warm
Het was heet.
De wolken waren vol.
Wolken zullen scheiden.
Hij zou gaan scheiden.
Hij keek zonder te bewegen.
Van de rotsen
Beide ogen landden op de vlakte als twee adelaars.
Er is de zachtste, de moeilijkste
Zuinig en gul.
Top zeven
De grootste, mooiste vrouw;
De aarde is bijna bevallen.
Het was heet.
Hij Keek Van De Bergen Van Karaburun
Hij keek naar de horizon aan het einde van dit land, fronsend;
Op het platteland plukte een kind hun hoofd als bebloede fretten.
Hij sleept zijn naakte geschreeuw mee.
Er kwam een vijf-bakstenen vuur aan, over de horizon.
Het was Prins Murat.
Zijn oordeel was Humayun Sadir in de naam van Şehzade Murat.
Aydin komt aan bij de kalief van Bedreddin, mühid Mustafa
Het was heet.
De kalief van Bedreddin, mühid Mustafa Bakar
Hij keek naar de Boer Mustafa.
Hij keek zonder angst, zonder woede, zonder gelach.
Hij keek recht vooruit.
Dat Zag Er Goed Uit.
Zachtste, taaiste
Zuinig en gul.
Top zeven
De grootste, mooiste vrouw;
De aarde is bijna bevallen.
Bedreddin ' s dappere mannen keken uit de rotsen aan de horizon.
Het kwam steeds dichterbij, het einde van dit land met de vleugels van een gefermenteerde doodvogel.
Van deze rotsen, degenen die ernaar kijken,
Druiven, vijgen, granaatappels;
De veren zijn geel van honing.
Melk van honing naar donker davarlan
Slankbuikpaarden
Ze hebben het geopend als een broedertafel zonder muren en zonder grenzen.
Het was heet.
Kijken
Bedreddin de valiant keek naar de horizon…
Zachtste, taaiste
Zuinig en gul.
Top zeven
De grootste, mooiste vrouw;
De aarde beviel bijna, beviel
Het was heet.
De wolken waren vol.
Bijna als een lief woord, de eerste druppel zou vallen op de grond
Plotseling
Het valt van de rotsen, valt uit de hemel, alsof het eindigt van de grond
Het is als het laatste stuk land.
Bedreddin ' s dappere mannen staan tegenover het leger van de Prins.
Naadloze kop met wit scheenbeen open, eenzaam en kaal
Beurs cenkolundu
Turkse dorpelingen van Aydın
Gummy Griekse matrozen
Joodse ambachtslieden
Tienduizend belangrijke metgezellen van Börklüce Mustafa
Hij dook in het vijandelijke bos als tienduizend bijlen.
Pak de vlaggen, Yesil.
De schilden waren ingelegd, maar de bronzen gelederen waren pare pare.
Gescheiden in de regen, als de dag in de avond valt.
Vijftien tegen twee.
Hij zingt altijd volksliedjes in één mond.
Verzamel alles van het waters netwerk
Verwerk het ijzer als een stem en allemaal samen
Allemaal samen om het land te besturen
Samen honing vijgen kunnen eten
Om alles samen te kunnen zeggen in alles, overal, vanaf de wang van morgen
Vijftien gaf achtduizend.…
Verslaan
Verslagen, weggevaagd in naadloze akgöml van verslagen
En als een volkslied samen gezongen, het bloed van uw zwaarden
Samen het land bewerkt door de handen van broeders
In Edirne Palace, werden de gefokte paarden gekoppeld aan hun hoefijzers.
Het is een noodzakelijk resultaat van historische, sociale en economische omstandigheden.
VERTEL MIJ WAT.…
Ik weet het.
Ik buig met mijn hoofd voor dat object.
Maar dit hart
Hij begrijpt deze taal niet.
Hij zegt:" Hey kanbur felek, Hey bitch devran hey"
En één voor één
Heel even.,
Sporen van zweepslagen op hun schouders, hun gezichten bedekt met bloed
Hij komt langs, drukt op mijn hart met zijn blote voeten.
Nederlagen van Karaburun door de handen van passer Aydin
Vriend
Ik weet het.
Vriend
Ik weet waar hij is, waar hij is.
Ik weet dat hij weg is. hij komt nooit meer terug.
Ik weet dat een kameel een bloedend kruis heeft in zijn hump, zijn naakte lichaam is vastgepind
zijrivier
Vrienden, Laat me gaan, laat me gaan
Vrienden, Laat me Bedreddin ' s bedienden zien Börklüce Mustafa Mustafa Mustafa
Twee mannen in de nek, Mustafa en zijn kruis.
Beul log en row alles is klaar alles is in orde
Een hoofd geborduurd met rode glazuur, gouden Stijgbeugels, een Prairiepaard
Een jongen met dikke wenkbrauwen op een paard, Sultan van Amasya şehzade Sultan Murat
En Bayezid Pasha, waarvan ik niet weet hoeveel stenen hij bij zich heeft.
De beul die de lijn stal
Halzen verbrand als granaatappels
Het begint de ene na de andere te vallen als appels die uit een Yesil tak vallen.
En elke keer als het hoofd op de grond valt
Mustafa Van Het Kruis
De laatste keer dat hij keek
En het haar van het hoofd dat overal viel, was geen aardbeving.;
IRIŞ dede sultanım IRIŞ zei a
Hij zei geen woord meer.