Cea Serin — Scripted Suffering Within and Without songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Scripted Suffering Within and Without" van Cea Serin.
Songteksten
I’ll always walk the path of thorns
My way will lead to cinders
For all the steps that I have borne
Their wake’s my name in embers
Holding on the patterned throat
I’m drinking down the drowning words I wrote
These terms rename my altered blame
I’m a victim of my own design
«I'll break the hand that pains me»
My hands are in motion for spite
Reaching out from the wound
That the tongue will incite
Setting free the moments reprieve
To slip away at the present
The ache of time can’t realign
For sake of this panic enlightened by misery
Behind the lines
Between the view
Lay the signs that fall through
From each mouth I crawl
To gain another fall
A common thread in place
To fray the form in grace
And sew the seem
My time is forced by my hand
To be within and without again
I can write myself into a better place
But how can I become without my own mistakes
Obscene in every form
I’ll bite down upon the vein
That keeps my body warm
I breath deep the paper and ink
That rest my spine upon the brink
Of leaves that bid a paler lid
So a verse may shudder and shrink
A drop in tone from wailing drone
From thumb to sheet till flesh to bone
It seems as though these lines repeat
In shortened space that’s willed alone
Why is this so familiar?
My time is forced by my hand
To be within and without again
I can write myself into a better place
But how can i become without my own space
Songtekstvertaling
Ik zal altijd het pad van doornen bewandelen.
Mijn weg zal leiden naar sintels.
Voor alle stappen die ik heb gedragen
Hun wake is mijn naam in embers
Vasthouden aan de gestreepte keel
Ik drink de woorden op die ik schreef.
Deze termen hernoemen mijn veranderde schuld
Ik ben een slachtoffer van mijn eigen ontwerp.
"Ik zal de hand breken die me pijn doet»
Mijn handen zijn in beweging uit wrok
Uit de wond reiken
Dat de tong zal aanwakkeren
Vrij laten van de momenten
Om weg te glippen op het moment
De pijn van de tijd kan zich niet aanpassen.
Omwille van deze paniek verlicht door ellende
Achter de lijnen
Tussen het uitzicht
Leg de tekens die door vallen
Van elke mond kruip ik
Om nog een val te winnen
Een rode draad op zijn plaats
Om de vorm in genade te bevechten
En naai de schijn
Mijn tijd wordt door mijn hand gedwongen.
Om binnen en buiten te zijn
Ik kan mezelf op een betere plek schrijven.
Maar hoe kan Ik worden zonder mijn eigen fouten
Obsceen in elke vorm
Ik bijt in de ader.
Dat houdt mijn lichaam warm
Ik adem diep in het papier en de inkt.
Die rust mijn ruggengraat op de rand
Van bladeren die bieden een bleker deksel
Zodat een vers siddert en krimpt
Een daling van de toon van Jammerende drone
Van duim tot vel tot vlees tot been
Het lijkt erop dat deze lijnen zich herhalen
In verkorte ruimte die alleen wil
Waarom komt dit je zo bekend voor?
Mijn tijd wordt door mijn hand gedwongen.
Om binnen en buiten te zijn
Ik kan mezelf op een betere plek schrijven.
Maar hoe kan Ik worden zonder mijn eigen ruimte