Catherine Sauvage — Tu N'En Reviendras Pas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu N'En Reviendras Pas" van Catherine Sauvage.
Songteksten
Tu n’en reviendras pas toi qui courais les filles
Jeune homme dont j’ai vu battre le cœur à nu Quand j’ai déchiré ta chemise et toi non plus
Tu n’en reviendras pas vieux joueur de manille
Qu’un obus a coupé par le travers en deux
Pour une fois qu’il avait un jeu du tonnerre
Et toi le tatoué l’ancien Légionnaire
Tu survivras longtemps sans visage sans yeux
On part Dieu sait pour où Ça tient du mauvais rêve
On glissera le long de la ligne de feu
Quelque part ça commence à n'être plus du jeu
Les bonshommes là-bas attendent la relève
Roule au loin roule le train des dernières lueurs
Les soldats assoupis que ta danse secoue
Laissent pencher leur front et fléchissent le cou
Cela sent le tabac la laine et la sueur
Comment vous regarder sans voir vos déstinées
Fiancés de la terre et promis des douleurs
La veilleuse vous fait de la couleur des pleurs
Vous bougez vaguement vos jambes condamnées
Déjà la pierre pense où votre nom s’inscrit
Déjà vous n'êtes plus qu’un nom d’or sur nos places
Déjà le souvenir de vos amours s’efface
Déjà vous n'êtes plus que pour avoir péri
Songtekstvertaling
Je gaat niet terug om de meisjes te leiden.
Jongeman wiens hart bonkte ik naakt zag toen ik je shirt scheurde en jij ook niet.
Je krijgt het niet terug, oude man uit Manilla.
Dat een schelp door het kruis in tweeën snijdt
Voor een keer had hij een spel van donder
En je hebt de Voormalige legionair getatoeëerd.
Je overleeft een lange tijd zonder gezicht zonder ogen.
God weet waar de nachtmerrie vandaan komt.
We glijden langs de vuurlijn.
Ergens begint het uit het spel te zijn.
De goede mannen daar wachten op de opvolging.
Rol in de verte rol de trein van de laatste lichten
De slaperige soldaten die je dans trilt
Laat hun voorhoofd buigen en de nek buigen
Het ruikt naar tabakswol en zweet.
Hoe naar jezelf te kijken zonder je maffe te zien.
Verloofd met de aarde en beloofde verdriet
Het nachtlicht maakt je de kleur van huilen
Je beweegt vaag je gedoemde benen.
De steen denkt al waar je naam past.
Je bent nu al niets meer dan een gouden naam op onze plaatsen.
De herinnering aan je liefde vervaagt nu al.
Je bent alleen maar om te sterven.