Catherine Major — Ma voix songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ma voix" van Catherine Major.
Songteksten
Ma peau est un enclos
Pour mon corps imparfait
Mes os sont des roseaux
Tachés de sang mauvais
Mes bras sont des flambeaux
Où brûlent mes regrets
Ma voix comme un cadeau
Qu’un ami m’aurait fait
Le temps est à couteaux
Tirés dans ma mémoire
L’oubli est un manteau
Qui chauffe en vain l’histoire
D’une vie de bateau
Ancrée dans l’au revoir
Ma voix comme un cadeau
Survit aux désespoirs
L’amour est une femme
Dont on parle au passé
Mon coeur est une lame
Toujours mal aiguisée
Au bout de chaque drame
Tout peut recommencer
Ma vois est une dame
Qui ne craint pas d’aimer
Ma voix comme un cadeau
Ne saurait se briser
Ma voix comme un radeau
Quand la chambre est déserte
Ma voix comme un drapeau
Quand tout court à sa perte
Ma voix comme un point d’eau
Au milieu du désert
Ma voix comme un hublot
Avant de manquer d’air
Ma voix comme un cadeau
Emballé par mon père
Ta peau est un enclos
Sur mon corps imparfait
Tes os sont des roseaux
Juste en dessous des plaies
La mort n’est qu’un idiot
Qui ment comme il promet
Son village est moins beau
Quand on l’a vu pour vrai
Ma voix comme un cadeau
N’en parlera jamais
(Merci à Marcel Dextraze pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Mijn huid is een behuizing
Voor mijn onvolmaakte lichaam
Mijn botten zijn riet.
Bevlekt met slecht bloed
Mijn armen zijn fakkels.
Waar mijn spijt brandt
Mijn stem als een geschenk
Dat een vriend me zou hebben gemaakt
Tijd is bij messen.
Aangetrokken tot mijn geheugen
Vergetelheid is een mantel
Die de geschiedenis tevergeefs verwarmt
Van het leven van een boot
Geworteld in Vaarwel
Mijn stem als een geschenk
Overleeft wanhoop
Liefde is een vrouw
Waarover we in het verleden hebben gesproken
Mijn hart is een zwaard
Altijd slecht geslepen
Aan het einde van elk drama
Alles kan opnieuw beginnen.
Mijn vois is een dame.
Die niet bang is om lief te hebben
Mijn stem als een geschenk
Kan niet breken
Mijn stem als een vlot
Als de kamer verlaten is
Mijn stem als een vlag
Wanneer alles ten onder gaat
Mijn stem als een waterpunt
Midden in de woestijn
Mijn stem als een patrijspoort
Voordat de lucht opraakt
Mijn stem als een geschenk
Ingepakt door mijn vader
Uw huid is een behuizing
Op mijn onvolmaakte lichaam
Je botten zijn riet.
Net onder de wonden.
De dood is gewoon een idioot.
Die liegt zoals hij belooft
Het dorp is minder mooi.
Toen we het echt zagen.
Mijn stem als een geschenk
Zal er nooit over praten.
(Dank aan Marcel Dextraze voor deze woorden)