Cathal Coughlan — Three Rusty Reivers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Three Rusty Reivers" van Cathal Coughlan.
Songteksten
Three rusty reivers in a flower-van
search for their comrade, the ailing Circus Man.
No sign of him since the wild times fell through
they swap their old tales now, none of them true.
Up from the badlands to dusty rutted streets
where thin boys drink codeine and their ragged mothers screech.
They heard he was sick and his family starved,
they mention his name in the
blood-spattered bars
they get hostile remarks
and they cease to enquire
when the van’s set on fire.
Mouldy pink motel, the city’s empty half,
three pairs of old shoes tramp the mossy path.
Their friend lies within with his bride aged fifteen,
she answers the door and relays what she’s seen.
He comes to them, stiff-necked, no smile upon his lips,
but lowers his brow and says, 'what the hell is this?
These stretchy old faces, two drunks and their whore,
of welcome round here well the plague would find more'
then he slams shut the door,
and a radio plays, from a truck far away 'Rose Marie…'
Three rusty reivers, a woman and two men,
once shared the same bed, you know how, way back when.
They go back to their homes on the groaning old bus
the sky’s awful blue
that one night’s not discussed.
Songtekstvertaling
Drie rusty reivers in een bloemenwagen.
zoek hun kameraad, de zieke circusman.
Geen teken van hem sinds de wilde tijden vervielen.
ze verwisselen hun oude verhalen nu, geen van hen is waar.
Van de badlands naar dusty rütted streets
waar thin boys codeïne drinken en hun gehavende moeders krijsen.
Ze hoorden dat hij ziek was en zijn familie verhongerde.,
ze noemen zijn naam in de
met bloed besmeurde tralies
ze krijgen vijandige opmerkingen.
en zij houden op met vragen te stellen.
als het busje in brand staat.
Beschimmeld roze motel, de stad is leeg,
drie paar oude schoenen vertrappen het mossige pad.
Hun vriend ligt binnen bij zijn bruid van vijftien jaar.,
ze doet de deur open en vertelt wat ze gezien heeft.
Hij komt tot hen, hoogmoedig, zonder een glimlach op zijn lippen.,
maar verlaagt zijn voorhoofd en zegt, 'Wat is dit in godsnaam?
Deze rekbare oude gezichten, twee dronkaards en hun hoer,
van welkom hier. de pest zou meer vinden.
toen sloeg hij de deur dicht.,
en een radio speelt, van een vrachtwagen ver weg 'Rose Marie...'
Drie rusty reivers, een vrouw en twee mannen. ,
ooit deelden ze hetzelfde bed, je weet hoe, lang geleden.
Ze gaan terug naar huis met de kreunende oude bus.
de lucht is vreselijk blauw
die ene avond is niet besproken.