Cathal Coughlan — A Drunken Hangman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Drunken Hangman" van Cathal Coughlan.
Songteksten
To any soul that cares I breathe, I am the drunken hangman,
my disgrace great as was the power I laid to rest in quicksand.
They used to send for me by car, assign me spacious quarters,
had all the whisky I could drink, had but a single order.
And I stood in this world alone
and those who paid me hated me,
the heart inside me like a stone,
this man you never want to see.
My clients did not know me long, in wooden rooms stood trembling.
The final one I barely touched, for I was barely standing.
A warder strangled him instead, it took him 7 minutes.
That warder looked at me, enraged, and said, ‘your life is finished'.
And in the boarding houses since
I toast my age with lemonade
recent memories are few
there’s just a single fragment of one day
The wonder of her smile
there in the silent kitchen
woman, angel, child,
in the pale light, mixing.
The wonder of her smile
one bright winter’s morning
and the time stood still —
did, will,
always.
«What does this mean?» I gasped in joy, imagining redemption,
She glanced away and squinted back, in vexed incomprehension.
She said, ‘Why must it be explained? I’ve taken nothing from you;
I was just smiling at the day, and you’re that drunken hangman.'
She left the boarding-house,
human and unmoved and so composed,
A world of feelings gaped at me,
as cancers stirred in all my weary bones.
I felt now what I’d feared to know —
unselfish love — at far too late an hour.
I will not be lonely, though,
as ridicule and anguish mop my brow.
The wonder of her smile
skin opaquely gleaming
her long arms draped down the back of a chair
standing proud in the dusty air
the wonder of your smile
may good fortune bind you
to its deathless heart
may those you desire see you as I do.
And I will strain and ache
‘til my light’s last dimming
for that gaze which said,
‘here I am here I am…'
Songtekstvertaling
Voor elke ziel die erom geeft dat ik adem, ben ik de dronken beul,
mijn schande, net als de kracht die ik in drijfzand heb gelegd.
Ze lieten me altijd met de auto komen.,
had alle whisky die ik kon drinken, had maar één bestelling.
En ik stond alleen in deze wereld
en degenen die me betaalden haatten me.,
het hart in mij als een steen,
deze man die je nooit wilt zien.
Mijn klanten kenden me niet lang, in houten kamers stond te trillen.
De laatste raakte ik nauwelijks aan, want ik stond nauwelijks.
Een bewaker wurgde hem in plaats daarvan, het kostte hem 7 minuten.
Die bewaker keek me aan, woedend en zei:'je leven is voorbij'.
En in de pensions sinds
Ik toost op mijn leeftijd met limonade.
recente herinneringen zijn weinig
er is maar één fragment van één dag.
Het wonder van haar glimlach
daar in de Stille keuken
vrouw, engel, kind,
in het licht, mengen.
Het wonder van haar glimlach
een heldere winter ochtend
en de tijd stond stil —
heb ik gedaan, will.,
altijd.
"Wat betekent dit?"Ik snakte naar vreugde, verbeeldde me verlossing,
Ze keek weg en kromp terug, in vertwijfelde onbegrip.
Zij zei: "Waarom moet het uitgelegd worden? Ik heb niets van je afgenomen.;
Ik lachte gewoon naar de dag, en jij bent die dronken beul.'
Ze verliet het pension.,
menselijk en onbewogen en zo samengesteld,
Een wereld van gevoelens die naar me gaapte,
als kankers in al mijn vermoeide botten geroerd.
Ik voelde nu wat ik vreesde te weten. —
onzelfzuchtige liefde-veel te laat een uur.
Ik zal niet eenzaam zijn.,
als bespotting en angst dweil mijn voorhoofd.
Het wonder van haar glimlach
huid-opaquely glooiing
haar lange armen over de rug van een stoel
trots in de stoffige lucht
het wonder van je glimlach
moge het geluk je binden.
tot zijn doodloze hart
moge degenen die je wenst je zien zoals ik.
En Ik zal pijn lijden.
tot mijn licht voor het laatst dooft
voor die blik die zei:,
'hier ben ik, hier ben ik...'