Casper & The Cookies — Barnacle Bill The Sailor songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Barnacle Bill The Sailor" van Casper & The Cookies.
Songteksten
Sing me a parable
whose lesson is too terrible
For pessimists like us to understand
I told you one about the snake
The one that made the big mistake
Remember?
This one’s about a rock
A sailor man who’s long since docked
He lives on Mars, and Barnacle Bill is his name
His manner impolite and brusque
He sits alone upon the rust
His mind is far away from the crusty Martian floor
He is old and no one likes him anymore
Barnacle, Barnacle Bill,
Barnacle Bill the Sailor…
But if they’d known him as a boy
He was volatile and erogenous
He rode a molten wave of joy
Before he settled down homogenous
Through the red clouds something fell
Which caught his eye and broke the spell
Made him forget why he was bitter.
Bill was filled with fright
The shiny traveler cast a brilliant crimson light
And sprayed the landscape with its glitter
It came to rest nearby
And with a cautious eye
He watched it open up and from inside
Emerged a thing he’d never seen
And then this alien machine
Did not address him or extend its fingertips
It simply bent down and kissed him on the lips.
Barnacle, Barnacle Bill,
Barnacle Bill the Sailor…
Songtekstvertaling
Zing een parabel voor me.
wiens les te verschrikkelijk is
Voor pessimisten zoals wij om te begrijpen
Ik heb je er een verteld over de slang.
Degene die de grote fout maakte
Weet je nog?
Deze gaat over een rots.
Een zeeman die lang geleden aangemeerd is.
Hij woont op Mars, en Barnacle Bill is zijn naam.
Zijn manier onbeleefd en bruusk
Hij zit alleen op de roest
Zijn geest is ver weg van de Martiaanse vloer.
Hij is oud en niemand mag hem meer.
Barnacle, Barnacle Bill,
Barnacle Bill de Zeeman…
Maar als ze hem als jongen hadden gekend
Hij was vluchtig en erogeen.
Hij reed op een gesmolten golf van vreugde
Voordat hij homogeen werd.
Door de rode wolken viel er iets.
Die hem opviel en de betovering verbrak.
Liet hem vergeten waarom hij verbitterd was.
Bill was doodsbang.
De glimmende reiziger cast een briljant crimson licht
En het landschap besprenkeld met zijn glans
Het kwam om te rusten in de buurt
En met een behoedzaam oog
Hij zag het opengaan en van binnen
Iets tevoorschijn kwam dat hij nog nooit had gezien.
En dan deze buitenaardse machine
Sprak hem niet aan en strekte zijn vingertoppen niet uit.
Hij boog zich neer en kuste hem op de lippen.
Barnacle, Barnacle Bill,
Barnacle Bill de Zeeman…