Carpathian Forest — Ancient Spirit Of The Underworld songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ancient Spirit Of The Underworld" van Carpathian Forest.
Songteksten
Overhead the thunder cracked and roared
And when it ceased the deathlike silence
Chilled my marrow and bones
The need to feel dead was killing him
Like death itself
Evil is found in the earliest
Oldest and the most dreadful
Memories of humanity
Eternally feared by gods primitive men
Pale visions, death-pale they were all
Still cursed, haunted and alone
Killing woman, children and men
Sparing neither age nor sex
A place where reality is worthless
And all you want is to be left alone
They grind the land like corn
Showing no mercy
Spilling the blood like rain
Devouring their flesh and sucking
Dry their veins…
The undead leaves their graves
In misty transformations
You see half-visible bodies
Floating through the night
The ancient spirits of the underworld
All the trees were lifeless and dead
And there were no birds singing
The reign of man is over
Drained for all its powers
He saw their starving lips shake
With a horrid grin gaped wide
And the corpse lies on the cold hill side
His spirit is carried away
By the northwinds into eternity
Songtekstvertaling
Boven ons brak de donder en brulde
En toen het ophield met de dodenachtige stilte
Mijn merg en botten gekoeld
De behoefte om dood te voelen was hem te doden.
Zoals de dood zelf.
Het kwaad wordt in de vroegste gevonden.
Oudste en meest vreselijke
Herinneringen aan de mensheid
Voor eeuwig gevreesd door primitieve goden.
Bleke visioenen, dood-bleek ze waren allemaal
Nog steeds vervloekt, behekst en alleen
Vrouwen, kinderen en mannen doden
Leeftijd noch geslacht sparen
Een plek waar de realiteit waardeloos is.
En alles wat je wilt is met rust gelaten worden
Ze malen het land als maïs.
Geen genade tonen
Het bloed vergieten als regen
Hun vlees verslinden en zuigen
Droog hun aderen…
De ondoden verlaten hun graven.
In misty transformaties
Je ziet half zichtbare lichamen.
Zwevend door de nacht
De oude geesten van de onderwereld
Alle bomen waren levenloos en dood.
En er waren geen vogels die zongen
De heerschappij van de mens is voorbij.
Leeggezogen voor al zijn krachten
Hij zag hun uitgehongerde lippen schudden.
Met een verschrikkelijke grijns wijd
En het lijk ligt aan de koude kant van de heuvel
Zijn geest wordt weggevoerd
Bij de northwinds in eternity