Carolyn Arends — Reaching songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reaching" van Carolyn Arends.
Songteksten
There’s a time I can recall
Four years old and three feet tall
Trying to touch the stars and the cookie jar
And both were out of reach
And later on in my high school
It seemed to me a little cruel
How the right words to say always seemed to stay
Just out of reach
Well I should not have thought it strange
That growing causes growing pains
'Cause the more we learn the more we know
We don’t know anything
But still it seems a tragic fate
Living with this quiet ache
The constant strain for what remains
Just out of reach
We are reaching for the future
We are reaching for the past
And no matter what we have we reach for more
We are desperate to discover
What is just beyond our grasp
But maybe that’s what heaven is for
There are times I can’t forget
Dressed up in my Sunday best
Trying not to squirm and to maybe learn
A bit of what the preacher preached
And later lying in the dark
I felt a stirring in my heart
And though I longed to see what could not be seen
I still believed
I guess I shouldn’t think it odd
Until we see the face of God
The yearning deep within us tells us
There’s more to come
So when we taste of the divine
It leaves us hungry every time
For one more taste of what awaits
When heaven’s gates are reached
I believe that’s what heaven is for
There’s a time I can recall
Four years old and three feet tall
Trying to touch the stars and the cookie jar
And both were out of reach
Songtekstvertaling
Er is een tijd dat ik me kan herinneren
Vier jaar oud en één meter lang
Proberen de sterren en de koekjestrommel aan te raken
En beide waren buiten bereik.
En later op mijn middelbare school
Het leek me een beetje wreed.
Hoe de juiste woorden om te zeggen altijd leken te blijven
Net buiten bereik
Ik had het niet vreemd moeten vinden.
Die groei veroorzaakt groeipijnen
Want hoe meer we leren, hoe meer we weten .
We weten niets.
Maar toch lijkt het een tragisch lot.
Leven met deze stille pijn
De constante spanning voor wat overblijft
Net buiten bereik
We reiken naar de toekomst
We reiken naar het verleden
En wat we ook hebben we reiken naar meer
We zijn wanhopig op zoek naar
Wat is net buiten ons bereik
Maar misschien is dat waar de hemel voor is
Er zijn momenten die ik niet kan vergeten
Gekleed in mijn zondagse best
Proberen niet te kronkelen en misschien te leren
Een beetje van wat de prediker predikte
En later liggend in het donker
Ik voelde een roering in mijn hart
En hoewel ik verlangde om te zien wat niet gezien kon worden
Ik geloofde nog steeds
Ik denk dat ik het niet vreemd moet vinden.
Totdat we het gezicht van God zien
Het verlangen diep in ons vertelt ons
Er komt nog meer.
Dus als we het goddelijke proeven
Het laat ons elke keer honger lijden.
Voor nog een voorproefje van wat er wacht
Wanneer de poorten van de hemel worden bereikt.
Ik geloof dat daar de hemel voor is.
Er is een tijd dat ik me kan herinneren
Vier jaar oud en één meter lang
Proberen de sterren en de koekjestrommel aan te raken
En beide waren buiten bereik.