Carole Fredericks — Elle avait 17 ans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elle avait 17 ans" van Carole Fredericks.
Songteksten
«A quoi tu rêves redescends
C’est comme ça, pas autrement
Faudra bien que tu comprennes
A chaque jour suffit sa peine
Après tout c’qu’on a fait pour toi
A ton âge, on s’plaignait pas
L’excès en tout est un défaut
T’as pourtant pas tout c’qui te faut?"
Ça devrait être interdit
Tous ces mots tranchants comme des scies
Antidotes à la vie, à l’envie
Mais quelle est se maladie?
Elle avait dix-sept ans, elle avait tant et tant de rêves à vivre
Et si peu envie de rêver, comme ces gens âgés que tuent le temps
Qu’ils n’ont plus, assis sur des bancs
Dix-sept ans, elle dérivait à l’envers loin des vérités avérées
Elle disait qui vivra verra, et moi je vivrai, vous verrez!
«Méfie-toi de tes amis
Dans la vie pas de sentiment
On ne vit pas avec des si
Y’a les gagnants et les perdants
T’as trop d’imagination
Mais garde un peu les pieds sur terre
Faudra qu’tu t’fasses une raison
Attends, tais-toi mais pour qui tu t’prends?»
Elle aimait pas les phrases en cage
Etre sage, pas le courage
Elle disait quitte à tomber de haut
Qu’elle vendrait chèrement sa peau
Elle avait dix-sept ans
Elle prenait la vie comme un livre qu’elle commençait par la fin
Ne voulait surtout pas choisir pour ne renoncer à rien
Dix-sept ans
Elle était sans clé, sans bagage, pauvres accessoires de l'âge
Elle voulait que ses heures dansent au rythme de ses impatiences
Face à tant d’appétit vorace
Que vouliez-vous que j’y fasse?
A tant de violente innocence
J’avais pas l’ombre d’une chance
Songtekstvertaling
"Waar droom je van Kom naar beneden
Zo is het, niet anders.
Je moet het begrijpen.
Elke dag is zijn pijn genoeg.
Na alles wat we voor je gedaan hebben.
Op jouw leeftijd klaagden we niet.
Overmaat in alles is een defect
Heb je niet alles wat je nodig hebt?"
Het moet verboden zijn.
Al die scherpe woorden als zagen
Tegengif voor het leven, om jaloers te zijn
Maar wat is de ziekte?
Ze was zeventien, ze had zoveel en zoveel dromen om te leven.
En zo weinig willen dromen, zoals die oude mensen die de tijd doden
Dat hebben ze niet meer, zitten op banken
Zeventien jaar oud, ze dreef ondersteboven van de ware waarheden
Ze zei dat wie zal leven zal zien, en Ik zal leven, je zult zien!
"Pas op voor je vrienden
In het leven geen gevoel
We leven niet met si.
Er zijn winnaars en verliezers.
Je hebt te veel fantasie.
Maar hou je voeten een beetje op de grond
Je moet een punt maken.
Wacht, hou je mond, maar wie denk je dat je bent?»
Ze hield niet van gekooide zinnen.
Wijs zijn, geen moed.
Ze zei dat ik zelfs van hoog moest vallen.
Dat ze haar huid duur zou verkopen.
Ze was zeventien.
Ze nam het leven als een boek dat ze begon op het einde
Vooral niet willen kiezen om niets op te geven
Zeventien jaar
Ze had geen sleutel, geen bagage, arme oude accessoires.
Ze wilde haar uren om te dansen op het ritme van haar ongeduld
Geconfronteerd met zoveel vraatzuchtige eetlust
Wat wil je dat ik ermee doe?
Zo gewelddadige onschuld
Ik had geen schijn van kans.