Carmen Consoli — Wedding Day songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wedding Day" van Carmen Consoli.
Songteksten
One look from him and I fell under his spell
his manicured fingers moved like a magician’s,
his lips in proportion to the pearly-white, dazzling
perfection of his irresistible smile.
With great expertise, never wasting a word,
I gave in to his charm and persuasion as he sweet talked to me.
We started to meet and date fast and furiously
in all the unusual places we could think of,
my artful young man had endless resources
pulling the strings that seduced me.
No hesitation when he asked me sincerely
«Come on let’s get married»: he was a master of self-assured ease.
Wedding day memories come back to remind me,
a veil of white lace trailing softly behind me,
something borrowed’n’blue, something old’n’new,
as I waited devoutly from the groom to appear.
Crammed in their pews the guests growing restless
restraining their pent-up hysteria.
The minutes ticked by with relentless precision,
so where on earth was my husband to be?
No hesitation when he asked me sincerely
«Come on let’s get married»: he was a master of self-assured ease.
Wedding day memories come back to remind me,
a veil of white lace trailing softly behind me,
no nervous bridegroom in manly composure,
only the priest in cospicuous embarassment.
Wedding day memories come back to remind me,
a veil of white lace trailing softly behind me,
no nervous bridegroom in manly composure,
only the priest in cospicuous embarassment.
Wedding day memories come back to remind me,
a veil of white lace trailing softly behind me,
no wedding march to walk down the aisle with,
just the dull dirge of my inconsolable grieving.
Songtekstvertaling
Een blik van hem en ik viel onder zijn betovering.
zijn gemanicuurde vingers bewogen als die van een goochelaar.,
zijn lippen in verhouding tot de parelwitte, verblindende
perfectie van zijn onweerstaanbare glimlach.
Met grote expertise, nooit een woord verspillen,
Ik gaf toe aan zijn charme en overtuiging toen hij lief tegen me sprak.
We begonnen elkaar snel en furieus te ontmoeten en te daten
op alle ongewone plaatsen die we konden bedenken,
mijn kunstzinnige jongeman had eindeloze middelen.
aan de touwtjes trekken die me verleid hebben.
Geen aarzeling toen hij me oprecht vroeg
"Kom op, laten we gaan trouwen": hij was een meester van zelfverzekerd gemak.
Huwelijksdag herinneringen komen terug om me eraan te herinneren,
een sluier van witte kant die zachtjes achter me loopt,
iets geleend ' n 'Blue, iets ouds' n ' nieuwe,
terwijl ik vroom wachtte van de bruidegom om te verschijnen.
De gasten worden onrustig.
hun opgekropte hysterie onderdrukken.
De notulen werden met meedogenloze precisie doorgeknipt,
waar zou mijn man zijn?
Geen aarzeling toen hij me oprecht vroeg
"Kom op, laten we gaan trouwen": hij was een meester van zelfverzekerd gemak.
Huwelijksdag herinneringen komen terug om me eraan te herinneren,
een sluier van witte kant die zachtjes achter me loopt,
geen nerveuze bruidegom in mannelijke kalmte,
alleen de priester in cospicuous embarment.
Huwelijksdag herinneringen komen terug om me eraan te herinneren,
een sluier van witte kant die zachtjes achter me loopt,
geen nerveuze bruidegom in mannelijke kalmte,
alleen de priester in cospicuous embarment.
Huwelijksdag herinneringen komen terug om me eraan te herinneren,
een sluier van witte kant die zachtjes achter me loopt,
geen trouwmars om naar het altaar te lopen met,
alleen de saaie klaagzang van mijn ontroostbare rouw.