Carmen Consoli — Sintonia Imperfetta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sintonia Imperfetta" van Carmen Consoli.
Songteksten
Quel pomeriggio si passava da un divano all’altro
qualunque frase era ingombrante in pieno agosto
io ti chiedevo più attenzioni e un minimo di slancio
mentre l’arrosto di tua madre mi rendeva omaggio
Ah voglio vivere così,
col sole in fronte
l’amore ai tempi dei miei nonni era sognante
Ricordo come fosse ieri il nostro primo incontro
tu eri un po' ubriaco e intento a fare colpo
Parlavi di finanziamenti a tasso agevolato
cessioni, transazioni e ahimè ricerche di mercato
Ah voglio vivere così,
col sole in fronte
l’amore ai tempi dei miei nonni era sognante
Tra di noi regnava un’ostinata consuetudine
una sintonia imperfetta.
Tra di noi regnava una profonda solitudine
la forza di inerzia
una sintonia sommersa
Quel pomeriggio si passava da un divano all’altro
mentre studiavo a come dirti che ti avrei lasciato
tu già dormivi al 40° di Roma — Lazio
pensavo io a tua madre e al cane da portare a spasso
Ah voglio vivere così,
col sole in fronte
l’amore ai tempi dei miei nonni era sognante
Tra di noi regnava un’ostinata consuetudine
una sintonia imperfetta.
Tra di noi regnava una profonda solitudine
la forza di inerzia
una sintonia perversa
Tra di noi regnava una profonda solitudine
la forza di inerzia
una sintonia imperfetta
Quel pomeriggio eri un tutt’uno col divano grigio
l’avrei dovuto già capire sin dal primo incontro
Songtekstvertaling
Die middag gingen we van de ene bank naar de andere.
elke zin was omslachtig in het midden van augustus
Ik vroeg om meer aandacht en een minimum aan momentum.
terwijl je moeder ' s gebraad eer betoonde aan mij
Ik wil zo leven.,
met de zon voor
liefde in de dagen van mijn grootouders was dromerig
Ik weet nog hoe onze eerste ontmoeting gisteren was.
je was een beetje dronken en wilde indruk maken.
Je had het over zachte leningen.
verkoop, transacties en alas marktonderzoek
Ik wil zo leven.,
met de zon voor
liefde in de dagen van mijn grootouders was dromerig
Tussen ons heerste een eigenwijze gewoonte.
een onvolmaakt deuntje.
Tussen ons heerste een diepe eenzaamheid
de traagheidskracht
een ondergedompeld harmonie
Die middag gingen we van de ene bank naar de andere.
terwijl ik aan het leren was hoe ik je moest vertellen dat ik je zou verlaten
je sliep al op de 40ste van Rome-Lazio.
Ik dacht aan je moeder en de hond om te gaan wandelen.
Ik wil zo leven.,
met de zon voor
liefde in de dagen van mijn grootouders was dromerig
Tussen ons heerste een eigenwijze gewoonte.
een onvolmaakt deuntje.
Tussen ons heerste een diepe eenzaamheid
de traagheidskracht
een perverse melodie
Tussen ons heerste een diepe eenzaamheid
de traagheidskracht
een onvolmaakte melodie
Die middag was je één met de grijze bank.
Ik had het moeten weten van de eerste vergadering.