Carlos Paião — História Linda songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "História Linda" van Carlos Paião.
Songteksten
Ouve, quero contar-te uma história de amor
Dessas que a gente já sabe de cor
Igual a tantas que esta vida tem
Vais conhecer duas pessoas como outras quaisquer
Dois namorados que foram viver
A história linda de quem se quer bem
Apaixonados com o tempo à frente
Tinham carícias a queimar na mão
Tocando a dor de quem se sente
Um escravo do seu coração
E num só corpo quando se abraçavam
Beijando as horas com melancolia
Nunca as palavras dele chegavam
Para tudo o que no peito havia
Ela, sempre bonita na sua ternura
Dava alegria de forma insegura
Dos que procuram sonhar o real
Ele, tinha um emprego nas ondas do mar
Pescava os versos do seu navegar
E as despedidas sabiam-lhe a sal
Adeus querida, que me vou embora
Levo as saudades, que te vou deixar
Hei de lembrar-te noite fora
Assim como quem quer chorar
O mar é longe e longa é a nossa espera
E as palavras vão de encontro ao cais
Adeus querida, quem me dera
Que eu não partisse nunca mais
E depois, os dois casaram como era suposto
Sonhos na alma, sorrisos no rosto
Como as pessoas mais belas do mundo
Lado a lado, criando as ruas do seu dia-a-dia
Dobrando esquinas que a sorte trazia
Como nós todos fazemos no fundo
E então perguntas-me a razão da história
Assim tão simples como respirar
Sabes, amar é uma vitória
E a vida é simples de contar
Eu aprendi a perceber melhor
A importância das coisas normais
É que eu fui filho desse amor
Da história linda dos meus pais
Eu sou o filho desse amor
Palavras que já não dizem mais
Songtekstvertaling
Luister, ik wil je een liefdesverhaal vertellen.
Van hen die we al uit ons hoofd kennen
Zoveel als dit leven heeft
Je zult twee mensen ontmoeten zoals ieder ander.
Twee vriendjes die hebben geleefd
Het mooie verhaal van hen die van elkaar houden
Gepassioneerd met de komende tijd
Ze hadden brandende strelingen in hun hand.
Het aanraken van de pijn van degenen die voelen
Een slaaf van je hart
En in één lichaam als ze elkaar omhelsden
De uren kussen met melancholie
Zijn woorden kwamen nooit.
Voor al dat in de borst was er
Ze, altijd mooi in haar tederheid
Het gaf vreugde op een onzekere manier
Van hen die het echte willen dromen
Hij had een baan op de golven van de zee.
Hij viste de verzen van zijn zeil
En het afscheid kende haar zout.
Dag schat, ik ga weg.
Ik mis je, Ik laat je alleen.
Ik herinner je aan de avond uit.
Net als Wie wil huilen
De zee is ver en lang is ons wachten
En de woorden gaan tegen de pier in
Tot ziens, schat, ik wou dat ik kon.
Dat ik nooit meer weg zou gaan.
En toen trouwden ze zoals ze hadden moeten doen.
Dromen in de ziel, glimlachen op het gezicht
Als de mooiste mensen ter wereld
Zij aan zij, het creëren van de straten van je dagelijks leven
Bochten buigen die geluk bracht
Zoals we allemaal doen op de achtergrond
En dan vraag je me de reden voor het verhaal
Zo simpel als ademen.
Weet je, liefde is een overwinning
En het leven is simpel te zeggen
Ik heb geleerd om beter waar te nemen.
Het belang van normale dingen
Is dat ik de zoon van deze liefde was
Van het mooie verhaal van mijn ouders
Ik ben de zoon van deze liefde
Woorden die niet meer zeggen