Carlos Gardel — Paseo De Julio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Paseo De Julio" van Carlos Gardel.
Songteksten
Paseo de julio, tu vieja recova
Recuerda otras horas que no olvidé
Sembraron ropas en tu vereda
Y en tus agencias pusieron miel
Paseo de julio, saludo primero
De los forasteros que alegres van
Rudos sus cuerpos como el acero
Buscando tierras que trabajar
Y en esos café.ines, guardados entre sombras
Soñaba un buen muchacho que quiso de verdad
Y al son de los violines rimaba allí sus coplas
Bebiendo a cada rato los sorbos de su mal
Recuerdo que una noche muy pálido decía:
No sé qué hay en mi pecho, me falla el corazón
Y aquella misma noche la novia que tenía
De un trazo había deshecho su dicha, su ilusión
Paseo de julio, tu vieja recova
Recuerda otras horas que yo olvidé
Sembraron ropas en tu vereda
Y en tus agencias pusieron miel
Paseo de julio, saludo primero
De los forasteros que alegres van
Rudos sus cuerpos como el acero
Buscando tierras que trabajar
Tus arcos como un puente que pesan por sus años
Tus luces de colores, tiraron mi ansiedad
Y así al pasar enfrente de aquél café el muchacho
Se me cruzaba entonces y quise preguntar
Yo vi en la misma mesa que aquél siempre ocupaba
Un marínero amigo, que fijo me miró
Y cuando la cerveza sus labios ya mojaba
Me dijo: fui testigo, murió el pobre de amor
Songtekstvertaling
Paseo de julio, je oude recova.
Weet je nog dat ik andere uren niet vergeten was?
Ze hebben kleren op je stoep gelegd.
En in uw agentschappen zetten ze honing
Paseo de julio, groet eerst
Van de vrolijke buitenstaanders die gaan
Ruw hun lichamen als staal
Op zoek naar land om te werken
En in die koffie.ines, in de schaduw gehouden
Ik droomde van een goede jongen die echt wilde
En naar het geluid van de violen daar rijmde hun couplas
Elke keer drinken de slokjes van zijn kwaad.
Ik herinner me een hele bleke nacht dat ik zei::
Ik weet niet wat er in mijn borst zit, mijn hart faalt
En dezelfde nacht dat de bruid die ik had
Van een beroerte die hij had ongedaan gemaakt zijn geluk, zijn illusie
Paseo de julio, je oude recova.
Weet je nog dat ik andere uren vergat?
Ze hebben kleren op je stoep gelegd.
En in uw agentschappen zetten ze honing
Paseo de julio, groet eerst
Van de vrolijke buitenstaanders die gaan
Ruw hun lichamen als staal
Op zoek naar land om te werken
Je bogen als een brug die zwaar is voor je jaren.
Jouw kleurrijke lichten gooiden mijn angst weg.
En zo passeert hij voor dat café de jongen
Het zat me toen dwars en ik wilde het vragen.
Ik zag op dezelfde tafel dat hij altijd bezig was.
Een vriend die naar me staarde.
En toen het bier zijn lippen nat maakte
Hij zei: "Ik heb gezien dat de arme man gestorven is aan liefde."