Carlos Gardel — Me Da Pena Confesarlo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Me Da Pena Confesarlo" van Carlos Gardel.
Songteksten
Nace el hombre en este mundo remanyao por el destino,
Y prosigue su camino muy confiado del rigor,
Sin pensar que la inclemencia de la vida sin amor,
Va enredando su existencia en los tientos del dolor.
Pero llega que un momento se da cuenta de su suerte,
Y se amarga hasta la muerte sin tener ya salvacin,
Pues comprende que la vida fue tan slo un metejn
Al perder la fe querida de su pobre corazn.
Me da pena confesarlo, pero es triste, qu canejo!
El venirse tan abajo, derrotao y para viejo;
No es de hombre lamentarse pero al ver cmo me alejo,
Sin poderlo remediar yo lloro sin querer… llorar.
Si no fuera que el recuerdo de mi madre tan querida
Me acollara en esta vida con sentida devocin,
No era yo quien aguantaba esta triste situacin,
Ni el que as se contemplaba sin abrirse el corazn.
Pero hay cosas, compaero, que ninguno las comprende,
Uno a veces se defiende del dolor para vivir,
Como aquel que haciendo alarde de coraje en el sufrir
No se mata de cobarde por temor de no morir.
Songtekstvertaling
De mens is geboren in deze wereld remanyao door het lot,
En hij gaat op zijn weg zeer zeker van de lijkstijfheid,
Zonder te denken dat de inlevingsvermogen van het leven zonder liefde,
Hij verstrikt zijn bestaan in de stuiptrekkingen van pijn.
Maar er komt een moment dat hij zijn geluk beseft.,
En is bitter tot de dood zonder redding,
Je begrijpt dat het leven zo ' n meteoor was.
Het verlies van het vertrouwen van zijn arme hart.
Het spijt me dat ik moet bekennen, maar het is triest, wat een hond!
Zo laag komen, verslagen en oud;
Het is geen man om te klagen maar als ik zie hoe ik wegloop,
Zonder het te kunnen verhelpen, huil ik zonder het te willen ... huilen.
Als de herinnering aan m ' n moeder er niet was geweest.
Ik zal in dit leven zijn met oprechte toewijding,
Ik was niet degene die deze droevige situatie tolereerde.,
Ook heeft de aas zichzelf niet overwogen zonder zijn hart te openen.
Maar er zijn dingen, compaero, die niemand begrijpt,
Soms verdedigt men zichzelf van pijn om te leven.,
Zoals degene die moed toont in het lijden
Je doodt geen lafaard uit angst om te sterven.