Carlos Chaouen — Te Quiero A Bocajarro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te Quiero A Bocajarro" van Carlos Chaouen.
Songteksten
Los ojos que no ves, como una gota de agua por la espalda
Reptiles en el tren explotan como espejos de tu cara
El mundo en que no estás es un bosque sembrado de alambradas
Yo soy un animal aprendiendo a nadar en este barro
Doy un paso mortal, por eso hoy te quiero a bocajarro
Te robo la cara, te debo la vida
Y me la pongo en el ojal de la camisa
Dentro va el alma, la lengua fuera
Y que la coja quien la quiera
Todas las palabras son una utopía
Si yo fuera un gallo otro hombre cantaría
Flores como espadas pa la artillería
Si yo fuera viento por tu culo correría
Por tu culo correría
Y otro pájaro vendría
A comerse los hierbajos
De tu puerta hasta la mía
La guerra estallaría
Y otra huída se vendría
A los palos del sombrajo
Que dan sombra a mis mentiras
Los ojos que no ven no siempre se desprenden con el paso
La mano en la pared, las piernas tendiditas al ocaso
Y el mundo en que no estás es un cuadro al que le faltan retazos
Yo soy un animal aprendiendo a nadar entre tus brazos
Doy un paso mortal, por eso hoy te quiero a bocajarro
Te robo la vida, te debo la cara
Y me la pongo en el ojal de las palabras
Dentro la lengua, el alma fuera
Y que la coja quien la quiera
Songtekstvertaling
De ogen die je niet ziet, als een druppel water op je rug.
Reptielen in de trein exploderen als spiegels van je gezicht
De wereld waar je niet in bent is een bos van prikkeldraad
Ik ben een dier dat leert zwemmen in deze modder.
Ik neem een dodelijke stap, daarom wil ik dat je vandaag schreeuwt.
Ik steel je gezicht, Ik ben je mijn leven schuldig.
En ik deed het op het knoopsgat van mijn shirt
Binnenin gaat de ziel, de tong eruit
En laat degene die het wil het nemen.
Alle woorden zijn utopia.
Als ik een haan was, zou een andere man zingen.
Bloemen als zwaarden pa de artillerie
Als ik in je kont zat, zou ik rennen.
Ik zou over je heen rennen.
En een andere vogel zou komen.
Om de kruiden te eten
Van jouw deur naar de mijne
De oorlog zou uitbreken
En er zou nog een ontsnapping komen.
Aan de stokken van de schaduw
Dat overschaduwt mijn leugens
De ogen die niet zien komen niet altijd af met de stap
Hand op de muur, benen uitgestrekt bij zonsondergang
En de wereld waar je niet in bent is een foto die ontbrekende stukken is
Ik ben een dier dat leert zwemmen tussen je armen.
Ik neem een dodelijke stap, daarom wil ik dat je vandaag schreeuwt.
Ik steel je leven, Ik ben je mijn gezicht schuldig.
En ik zet het in het knoopsgat van woorden
In de tong, de ziel buiten
En laat degene die het wil het nemen.